เมื่อพูดจบแล้ว ผู้ฟังอาจยังจำคำพูดนั้นไปอีกนาน บทความที่เขียนเสร็จแล้วก็อาจถูกเก็บ พิมพ์ซ้ำ หรือส่งต่อ จนมีผลต่อคนที่ไม่เคยพบผู้เขียน การแสดงออกเกิดขึ้นในช่วงเวลาหนึ่ง แต่ผลที่ตามมาอาจยังไม่สิ้นสุด กฎแห่งปรโลกอันไร้ปรานี จึงอธิบายความรับผิดชอบโดยเชื่อมการเผยแพร่ผลงานเข้ากับการกระทำที่เกิดขึ้นภายหลัง แม้ผู้เขียนจะเสียชีวิตแล้ว ความสัมพันธ์นี้ก็อาจยังดำเนินต่อ
บทว่าด้วยนรกจอภาพแสงไฟฟ้าแยกกล่าวถึงผู้จงใจผลิตและเผยแพร่สื่อลามก กับผู้ส่งต่อสื่อเหล่านั้น ตุลาการกำหนดเงื่อนไขการออกจากนรกขุมนี้ไว้ต่างกัน ผู้ผลิตต้องรอให้เนื้อหาที่ตนทำหายไปจากเว็บไซต์อย่างสิ้นเชิง ส่วนผู้ส่งต่อยังต้องรอให้ผู้ได้รับอิทธิพลแก้ไขและเลิกพฤติกรรมผิดในกามที่เกิดจากการดูเนื้อหานั้นด้วย ผู้ส่งต่อมีความผิดเบากว่าผู้ผลิต แต่ยังต้องรับโทษในนรกขุมนี้ การที่ผลงานยังอยู่ การเผยแพร่เนื้อหา และการตอบสนองของผู้ที่ได้รับเนื้อหา จึงร่วมกันเป็นผลสืบเนื่องในคำอธิบายนี้
ชื่อบทที่ 16 ยังกล่าวถึงผู้สร้างภาพลามกในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก เนื้อหาในบทนั้นกล่าวถึงหลายบทบาท ทั้งผู้เขียน ผู้พิมพ์ ผู้แสดง ผู้ผลิตสินค้า และผู้ดำเนินเว็บไซต์ เพื่ออธิบายว่าผลงานอาจส่งผลต่อผู้คนต่อไปแม้ผู้สร้างจะเสียชีวิตแล้ว ในคำถามตอบเรื่องเว็บไซต์ลามก ตุลาการระบุว่าต้องให้แผ่นบันทึกภาพที่เกี่ยวข้องหมดไปจากโลกมนุษย์อย่างถาวร และปิดเว็บไซต์โดยสิ้นเชิง จึงจะออกจากนรกได้ ข้อความนี้กล่าวถึงเงื่อนไขที่ต้องเกิดขึ้น มิได้บอกว่าเกิดขึ้นแล้ว หลังจากยอมรับความผิด ผลงานที่เผยแพร่ไปและผลกระทบที่ยังมีต่อผู้อื่นก็ยังเป็นสิ่งที่ต้องจัดการ
ผลงานส่งผลต่อผู้คนได้อย่างไรนั้นเริ่มอธิบายได้จากการรับรู้และความคิด ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ คือฐานรับรู้หกทาง การรู้ที่เกิดขึ้นเมื่อเห็นรูป ฟังเสียง หรือรับรู้สิ่งต่าง ๆ ผ่านฐานเหล่านี้เรียกว่าวิญญาณหก ใจจึงรับรู้สิ่งที่นึกคิดได้ด้วย คำว่าวิญญาณในที่นี้หมายถึงการรับรู้ ต่างจากความหมายที่ใช้เรียกดวงวิญญาณของผู้ตาย ส่วนกาย วาจา และใจ ใช้จำแนกทางที่เกิดการกระทำ คือทำด้วยร่างกาย พูดเป็นถ้อยคำ และคิดอยู่ในใจ การพบเนื้อหาบางอย่าง การตอบสนองในใจ และการพูดหรือทำตามมาเป็นกระบวนการที่เกี่ยวเนื่องกัน แต่การรับรู้ครั้งหนึ่งยังไม่ใช่สิ่งเดียวกับการลงมือทำ
กรณีหนึ่งในนรกคอมพิวเตอร์แก้วกล่าวถึงหญิงผู้ชอบเล่าเรื่องลามกให้ขบขันในที่ทำงานและในหมู่เพื่อน ทั้งยังจงใจพูดเกินจริงเพื่อทำให้ผู้อื่นตกใจ เธอเล่าว่าพนักงานรุ่นหนุ่มสาวได้รับอิทธิพลจากเธอจนประพฤติผิดในกาม พญายมราชจึงทรงตัดสินให้รับโทษที่นี่ 500 ปี ตุลาการอธิบายต่อว่า ความเร็วช้าที่คำพูดทำร้ายผู้อื่นสัมพันธ์กับความเร็วช้าของการรับผลในสถานที่นี้
พระสูตรในพุทธศาสนาฝ่ายจีนก็กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำกับสภาวะที่ต้องเผชิญ ศูรางคมสูตรอธิบายว่าสภาวะปรากฏตามกรรมของสรรพสัตว์ และกล่าวถึงผลกรรมที่เกี่ยวเนื่องกันผ่านการรับรู้ทั้งหกทาง เมื่อพิจารณาชื่อเขตรับโทษ ความหมายจึงอยู่ทั้งในรูปลักษณ์ของสถานที่และการกระทำที่หนังสือกล่าวถึง หญิงในกรณีก่อนหน้าพูดต่อหน้าผู้อื่นเมื่อยังมีชีวิต แต่กลับรับผลในสถานที่ที่มีรูปลักษณ์เป็นคอมพิวเตอร์ คำบรรยายกล่าวถึงโทษที่เกิดแก่ทั้งลิ้นและร่างกายทั้งหมด จึงไม่ได้กำหนดให้เครื่องลงโทษตรงกับเครื่องใช้ที่เธอเคยใช้
“นรกเหลียนเสี่ยง” มีชื่อสื่อถึงการคิดเชื่อมโยงและคะนึงหา ดวงวิญญาณเกิดความคิดปรารถนาก่อน แล้วต้นไม้รูปร่างมนุษย์จึงเข้ามาหา ช่วงห่างของความคิดที่เกิดซ้ำสัมพันธ์กับช่วงห่างของการรับผลด้วย ตุลาการในบทนี้จัดความรักระหว่างคนเพศเดียวกันไว้ในความผิดฐานประพฤติผิดในกาม และกล่าวถึงโทษ 500 ปี จากนั้นท่านแยกกรณีที่ตนอธิบายว่า บุคคลเคยเกิดเป็นอีกเพศหนึ่งมาหลายชาติ และความเคยชินทางความคิดจากชาติเหล่านั้นยังสืบมาถึงชาตินี้ หากคนในกรณีนี้เพียงต้องการคู่ร่วมชีวิต เรียกกันว่าสามีภรรยา และไม่มีการประพฤติผิดในกามอย่างอื่น ท่านกล่าวถึงโทษ 50 ปีในนรก ท่านเรียกความปรารถนาต่อคนเพศเดียวกันว่าเป็นเชื้อที่ต้องขจัดในกรณีนี้ หากขจัดเชื้อนี้ได้ทั้งหมดก่อนครบ 50 ปีก็ออกก่อนกำหนด แต่เมื่อครบกำหนดแล้วยังขจัดไม่ได้ ต้องเพิ่มอีก 30 ปี คำวินิจฉัยเหล่านี้มาจากจริยธรรมทางศาสนาและคำอธิบายเรื่องชีวิตในบทนั้น แต่ละกรณีมีเงื่อนไขเฉพาะของตน
การแก้ไขก็ประกอบด้วยสิ่งที่ต้องทำจริง คำตอบในบทที่ 16 ระบุว่า ผู้สมัครใจแสดงภาพยนตร์ลามกเพียงเรื่องเดียวเพื่อเงิน และไม่แสดงอีกหลังจากนั้น ต้องรับผล 1,000 ปี หากภายหลังซื้อแผ่นบันทึกภาพกลับมาทั้งหมดเพื่อเผาทำลาย และสำนึกผิดอย่างจริงใจ จะลดโทษได้ 500 ปี ในกรณีนี้มีทั้งการหยุดทำซ้ำ การจัดการผลงานที่ยังเหลืออยู่ และความสำนึกผิดที่แท้จริง ความเปลี่ยนแปลงซึ่งแสดงด้วยตัวเลขจึงผูกกับสิ่งเหล่านี้ที่ต้องเกิดขึ้นด้วย
การเผยแพร่ยังเป็นทางช่วยให้คนหันมาแก้ไขตนเองได้ด้วย ข้อเขียนท้ายเล่มกล่าวถึงการแกะแม่พิมพ์ไม้เพื่อพิมพ์แจก ส่วนอีกตอนหนึ่ง ตุลาการเชิญชวนให้นำเนื้อหาขึ้นเว็บไซต์และส่งต่อ โดยกล่าวว่าจะได้รับการบันทึกเป็นความดีครั้งใหญ่ซึ่งมีบุญกุศลเสมอกับการกตัญญูต่อพ่อแม่ ความมุ่งหมายคือให้ผู้ที่อ่านในภายหลังเห็นความผิด หยุดทำร้าย และเริ่มทำความดี ความรับผิดชอบของผู้เผยแพร่จึงมีด้านที่ช่วยผู้อื่นได้เช่นกัน เพราะสิ่งที่ผลงานทิ้งไว้ในชีวิตของคนอ่านอาจเป็นคำสอนที่นำไปสู่การเปลี่ยนความประพฤติ
เมื่อวิธีเผยแพร่ผลงานเปลี่ยนไป งานบันทึกและพิจารณาการกระทำเหล่านี้ในหนังสือก็เพิ่มขึ้นด้วย ตุลาการอธิบายว่าการสร้างกรรมด้วยวิธีใหม่ ๆ ทำให้มีเขตรับโทษและการแบ่งหน้าที่เพิ่มขึ้น เครื่องใช้สมัยใหม่จึงปรากฏอยู่ในสถานที่ราชการแบบเก่า การพิจารณาต้องแยกว่าใครทำอะไร ส่งผลถึงผู้ใด และได้แก้ไขสิ่งที่ทำไว้แล้วหรือยัง รายละเอียดเหล่านี้จึงเป็นสิ่งที่เจ้าหน้าที่ในแดนปรโลกต้องบันทึกและนำมาประกอบคำตัดสิน