กฎแห่งปรโลกอันไร้ปรานี

ลงเอยเช่นนี้ ไม่จำเป็นต้องทอดถอน

‘เช่นนี้’ คืออย่างนี้ ‘ลงเอย’ คือถึงปลายทาง ‘ไม่จำเป็น’ คือไม่ต้อง กล่าวคือผู้หลงกามได้รับผลร้ายจนลงเอยแบบนี้ ก็สมควรแล้ว ไม่จำเป็นต้องถอนใจสงสารเขา

ส่วนช่างดีฝีมือประณีต พึงรักษากฎเกณฑ์

‘ช่าง’ ทั้งสองคำหมายถึงคนมีฝีมือ เช่น บุคลากรด้านเทคนิคในอุตสาหกรรมต่าง ๆ ‘ดี’ คือประณีตงดงาม ‘ฝีมือประณีต’ คือชำนาญน่าอัศจรรย์ ‘กฎเกณฑ์’ คือแบบแผนและข้อกำหนด กล่าวคือผู้เรียนรู้วิชาชีพควรรักษาแบบแผนที่ครูถ่ายทอด ห้ามหลงกามใฝ่รูปเป็นอันขาด

บ้างไม่ทำตามคำครู แอบนัดค้างโรงเตี๊ยม ไม่ฟังคำเพื่อน มัวหวังสุขใต้จันทร์

‘คำครู’ คืออาจารย์ผู้สอนวิชาชีพ เดิมสอนศิษย์ว่าอย่าหลงกามใฝ่รูป ‘ไม่ทำตาม’ คือไม่เชื่อฟัง ‘แอบนัด’ คือแอบชวนหญิงบ้านอื่นไปพบที่โรงเตี๊ยมหรือโรงแรม เพื่อสะดวกลักลอบนอนร่วมกัน เพื่อนเตือนอย่าหลงกามก็ไม่ฟัง กลับดื้อจะไปล่อลวงหญิงบ้านอื่นใต้แสงจันทร์

ไม่ว่าเจ้าจะเป็นสาวสวยหญิงงาม ก็ยากพ้นตาข่ายเหล็ก แม้รูปงามดั่งบุปผาจันทรา ก็หย่อนเบ็ดโลหะลงล่อ

‘สาวสวย’ คือหญิงสาวงดงาม ‘หญิงงาม’ คือหญิงอ่อนช้อย ‘หน้าบุปผา’ คือใบหน้างามเหมือนดอกไม้ ‘หน้าจันทรา’ คือใบหน้าขาวนวลเหมือนดวงจันทร์ ‘ตาข่ายเหล็ก’ คือตาข่ายที่ทำจากลวดเหล็ก จับนกสัตว์แล้วหนีไม่ได้ ‘เบ็ดโลหะ’ คือเบ็ดที่ตีจากทองแดงหรือเหล็ก เกี่ยวปลาเต่าแล้วไปไหนไม่ได้ กล่าวคือหญิงผู้รักษาความบริสุทธิ์มักถูกชายเจ้าชู้ใช้แผนแยบยลวางตาข่าย หรือใช้เงินล่อ มักมีผู้ตกหลุม ถูกล่วงละเมิดจนเสียชื่อและความบริสุทธิ์ กล่าวและคิดถึงเรื่องนี้แล้วน่าเจ็บแค้นขบเขี้ยว

หญิงสาวที่แต่งงานแล้วอับอาย คิดผูกคอตายกับคาน สตรีรูปงามถูกย่ำยี ยอมกระโดดลงน้ำในแม่น้ำ

หญิงแต่งงานอายุน้อยเรียกว่า “หญิงสาวที่แต่งงานแล้ว” หญิงสาวที่ทาหน้าแดงชมพูเรียกสตรีรูปงาม ครั้นถูกคนล่วงละเมิด เสียชื่อและความบริสุทธิ์ ไม่มีหน้าไปพบผู้คน ก็มักมีผู้แขวนคอตายกับคาน หรือกระโดดน้ำตาย เพียงเพื่อหลบคำหัวเราะด่าของคน194