กฎแห่งปรโลกอันไร้ปรานี

จำนำสินเจ้าสาวเพื่อเมามายอิ่มหนำเช้าเย็น เตาไฟของลูก ๆ ว่างเปล่ามานาน

‘จำนำ’ คือนำของไปค้ำแลกเงิน ‘สินเจ้าสาว’ คือเสื้อผ้าเครื่องประดับที่ภรรยานำติดตัวมาเมื่อแต่งงาน เพราะกินอิ่มเมาสุราในบ้านโสเภณีทั้งวันคืน จึงจำนำสินเจ้าสาวจนหมดไปนานแล้ว ทำให้บ้านไม่มีควันไฟ ไม่มีข้าวลงหม้อ ลูก ๆ ก็ต้องหนาวและหิวตั้งแต่นั้น

เงินข้างหมอนหมด โรคจากบาปติดกาย

‘ข้างเตียง’ คือข้างหมอน ‘เงินหมด’ คือใช้เงินจนสิ้น ‘โรคจากบาป’ คือซิฟิลิส หนองใน ที่ติดจากสำนักโสเภณี หรือโรคอาเจียนเป็นเลือด ผอมแห้ง เป็นต้น จากการหมกมุ่นในกามมากเกินไป โรคเหล่านี้ติดตามตัว เป็นบาปที่ตนก่อเอง จึงเรียกว่าโรคจากบาป193

ล้มอยู่หน้าถนน ญาติมิตรปิดจมูก

ผู้หลงกามติดแผลพิษและโรคจากบาปต่าง ๆ เพราะค้างกับโสเภณี เมื่อถึงตอนนั้นโสเภณีปฏิเสธไม่คบหา ไล่ออกนอกประตู เขาเดินไม่ได้ จึงได้แต่ล้มอยู่หน้าถนน กลิ่นสกปรกเหม็นทนไม่ไหว ญาติและเพื่อนที่เดินผ่านต่างปิดจมูกกันทุกคน

ชีวิตยืดได้เพียงครู่ คนคุ้นเก่าระทมใจ

‘ชีวิต’ คือชีวิตของคน ‘ยืด’ คือคงไว้ ‘เพียงครู่’ คือไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ‘คนคุ้นเก่า’ คือญาติเพื่อนที่รู้จักกันมาหลายปี ‘ระทมใจ’ หมายถึงเศร้าเสียใจ กล่าวคือผู้หลงกามแม้ยังยื้อชีวิตอยู่ได้ชั่วครู่ ยังไม่ตาย คนคุ้นเก่าเห็นแล้วล้วนเสียใจแทน

รำลึกถึงครั้งก่อน ไหนเลยทนหันมอง

‘ไกล’ คือห่าง ‘รำลึก’ คือย้อนนึก ‘ครั้งก่อน’ คือวันวาน ‘ไหนเลยทน’ คือไม่อาจทน ‘หันมอง’ คือหันศีรษะกลับ กล่าวคือจากเวลานี้ย้อนนึกถึงครั้งยังไม่รับผลร้าย ว่ามีความสุขเพียงใด ก็แทบไม่อาจทนหันกลับไปมองได้จริง ๆ