ร้องไห้สุดขอบฟ้า ใครจะมาเหลียวแล
‘สุดขอบฟ้า’ เปรียบว่าไกลอยู่ริมฟ้า ‘เหลียวแล’ คือมีคนมาเยี่ยม กล่าวคือบัดนี้มีโรคติดตัว แม้ร้องไห้ต่อฟ้าไกล ใครจะมาเยี่ยมท่าน?
ตายเป็นผีต่างถิ่น สุดท้ายเป็นวิญญาณต่างแดน
เมื่อตายในต่างถิ่นต่างแดน วิญญาณและผีของเขาย่อมคงอยู่ในแดนอื่นนาน ไม่กลับคืน ‘แดน’ ก็หมายถึงสถานที่
ขุนเขาสายน้ำนับพันลี้ ใครสงสารกระดูกแห้ง กองหญ้ารกร้างหนึ่งกอง ไม่พบญาติมิตร
กระดูกแห้งทั้งโครงฝังอยู่ไกลพันลี้ ใครจะสงสารแล้วส่งเขากลับบ้าน? สุสานมีเพียงกองหญ้าเขียว ไม่มีญาติมิตรมาเยี่ยม แล้วจะหาใครมาสงสาร เผากระดาษเงินแขวนกระดาษเซ่นให้ และห้ามวัวม้าเหยียบสุสาน? ‘พบหา’ คือค้นหา
ผลกรรมแจ่มแจ้ง ไม่คลาดแม้เสี้ยว
‘แจ่มแจ้ง’ คือชัด กล่าวคือผลกรรมปรากฏชัดเจนมาก ไม่ผิดพลาดแม้เส้นสายหรือเสี้ยวเดียว
ข้าขอย้ำสอนเตือน หวังฝากแก่ประชาชนสี่หมู่
‘ข้า’ คือตัวเรา หมายถึงองค์กวนตี้ ‘ย้ำ’ คือจริงจังใกล้ชิด ‘สอนเตือน’ คือแจ้งให้เข้าใจ ‘ประชาชนสี่หมู่’ คือบัณฑิต ชาวนา ช่าง และพ่อค้า กล่าวคือสั่งท่านทั้งหลายให้แก้ไขความผิดและหันมาทำความดี อย่าหลงกามเด็ดขาด