กฎแห่งปรโลกอันไร้ปรานี

นอกประตูเกิดไอมงคล ชุนและเซวียนงอกงามคู่กัน

‘ไอมงคล’ คือพลังอันเป็นสิริมงคล ต้นชุนรุ่งเรืองเปรียบว่าบิดายังอยู่ ต้นเซวียนงามเปรียบว่ามารดายังมีชีวิต กล่าวคือพ่อแม่อยู่พร้อมทั้งสอง นอกประตูมักมีไอมงคลวนเวียน

สืบหาต้นเหตุ ครึ่งหนึ่งมาจากการละเว้น

‘สืบหา’ คือตรวจสอบ กล่าวคือเมื่อตรวจต้นเหตุ ส่วนใหญ่เป็นผู้ไม่ประพฤติผิดในกาม ที่มาจึงย่อมนึกเข้าใจได้

แต่ผู้หลงกามแต่โบราณ ก็หาใช่มีน้อย

‘หาใช่มีน้อย’ คือไม่ขาดแคลน กล่าวคือตั้งแต่โบราณมีคนหลงกามใฝ่รูปไม่น้อย

เจี๋ยแห่งเซี่ยไร้ธรรม โปรดเม่ยสี่จนบ้านเมืองพินาศ โจ้วแห่งซางไร้เมตตา รักต๋าจี่จนแผ่นดินแหลกสลาย

‘เจี๋ยแห่งเซี่ย’ คือกษัตริย์เจี๋ยแห่งราชวงศ์เซี่ย เม่ยสี่คือพระสนมของพระองค์ ‘โจ้วแห่งซาง’ คือกษัตริย์โจ้วแห่งราชวงศ์ซาง ต๋าจี่คือพระสนมของพระองค์ ‘ขุนเขาสายน้ำ’ และ ‘เทพแห่งแผ่นดินธัญพืช’ เป็นชื่อเปรียบของใต้หล้า กล่าวคือเจี๋ยและโจ้วต่างสูญเสียแผ่นดินเพราะหลงความงามสตรี

ฉีจวงกงเสียชีวิตเพราะถังเจียง น่าอนาถเกินกล่าว เฉินหลิงกงสิ้นชีพเพราะหญิงสกุลเซี่ย อัปยศจนไม่ทนถาม

จวงกงคือเจ้าผู้ครองแคว้นฉี ถังเจียงคือภรรยาของขุนนางถังกงแห่งฉี ฉีจวงกงถูกสังหารเพราะเป็นชู้กับถังเจียง หลิงกงคือเจ้าผู้ครองแคว้นเฉิน หญิงสกุลเซี่ยคือมารดาของเซี่ยเจิงซู ขุนนางแคว้นเฉิน เฉินหลิงกงถูกสังหารเพราะเป็นชู้กับนาง เหตุการณ์น่าอนาถและชื่อเสียงอัปยศ ล้วนไม่อาจทนถามถึง