เรื่องอื่นเช่นซินไถ เฉียงฉือ ริมผูซางเจียน เมื่ออ่านบทกวี ไม่มีใครไม่ชี้ว่าเป็นเดรัจฉาน
บทกวี ‘ซินไถ’ ในหมวดเป้ยเฟิง เสียดสีเว่ยเซวียนกงผู้เป็นพ่อที่รับหญิงซึ่งควรเป็นสะใภ้ตน ส่วน ‘เฉียงฉือ’ ในหมวดยงเฟิง เสียดสีกงจื่อโถวที่เป็นชู้กับพระมารดาแห่งแคว้น อีกทั้งริมแม่น้ำผูในแคว้นเว่ยมีสถานที่ชื่อซางเจียน ธรรมเนียมสำส่อน ไม่รู้จารีตความชอบธรรม แท้จริงไม่ต่างจากสัตว์เดรัจฉาน ดังนั้นผู้อ่านบทกวีเหล่านี้ล้วนกล่าวว่าประพฤติเหมือนเดรัจฉาน196
เรื่องเก่าย้อนคิดได้ ถึงขั้นเช่นนี้
‘เรื่องเก่า’ หมายถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาของเจี๋ย โจ้ว ฉี และเฉินข้างต้น กล่าวคือการหลงกามจนประพฤติเหมือนเดรัจฉานของพวกเขา ล้วนย้อนนึกได้
ส่วนข้าอยู่รับใช้ราชวงศ์ฮั่น ทุกเสี้ยวใจเปิดเผยได้
องค์กวนตี้ตรัสว่า ข้าเป็นขุนนางฮั่น ตั้งใจประคองราชวงศ์ฮั่นเพียงอย่างเดียว เรื่องในใจข้าไม่ว่าเล็กน้อยเพียงใด ล้วนเปิดเผยต่อใต้หล้าได้
ถือเทียนคอยรุ่ง ไม่คิดเข้ากับเฉาหมาน
‘รุ่ง’ คือฟ้าสว่าง องค์กวนตี้ตรัสว่า ครั้งก่อนข้าคุ้มครองพระพี่สะใภ้ร่วมทาง ถูกค่ายเฉาสกัด เฉาเชาหมายยุแยกข้ากับนาย จึงขังข้ากับพี่สะใภ้ไว้ในห้องเดียว หวังให้ล่วงผิดในกามระหว่างเครือญาติแล้วทรยศต่อพระปิตุลา ข้าไม่ยอมนอน ถือเทียนนั่งอ่าน ‘ชุนชิว’ คอยจนฟ้าสว่าง เพราะข้าไม่มีใจเข้ากับเฉาหมาน จึงไม่ยอมตกอุบายคดโกงของเขา197
สังหารแม่ทัพ ฝ่าด่าน ตามหาพี่ คุ้มครองพี่สะใภ้
ภายหลังอำลาค่ายเฉา ผ่านห้าด่านสังหารหกแม่ทัพ คุ้มครองพระพี่สะใภ้ไปตามหาพี่ชายผู้เป็นพระปิตุลา นี่คือสภาพที่ข้าจงรักต่อฮั่นด้วยใจเดียว