กล้ำกลืนโกรธเก็บเสียง จะลงเอยอย่างไร
‘ลงเอย’ คือจบเรื่อง กล่าวคือผู้เป็นพ่อเคยตามใจลูก ปกป้องข้อบกพร่องทุกเรื่อง จนเลี้ยงนิสัยเสีย บัดนี้สอนลูกให้เดินทางถูก ลูกกลับใช้คำร้ายต่อต้าน พ่อทำได้เพียงกล้ำกลืนอดทน เช่นนี้จะจบลงอย่างไร!
ข้าคิดว่าขุนเขามีชื่อสายน้ำใหญ่ ที่ใดไม่มีผู้รู้สูง
‘ขุนเขามีชื่อ’ คือภูเขาเลื่องชื่อ ‘สายน้ำใหญ่’ คือแม่น้ำกว้างใหญ่ องค์กวนตี้ตรัสว่าข้าคิดว่าสถานที่เหล่านี้ล้วนมีผู้มีความรู้เห็นสูงส่ง
แต่พอกล่าวถึงการละเว้นกาม มีน้อยที่ไม่เห็นว่ายาก เพราะเหตุใด
‘มีน้อย’ คือไม่มาก กล่าวคือเมื่อพูดถึงการละเว้นกาม คนส่วนใหญ่เห็นว่ายาก ผู้ไม่เห็นว่ายากมีน้อยจริง ๆ ตกลงเป็นเพราะเหตุใด?
ส่วนใหญ่ใจม้ายากผูก เพราะถูกสัมพันธ์โลกีย์รั้งมานาน จิตลิงยังไม่ล็อก กลับถูกโลกแห่งรูปโฉมพันธนาการ
‘ใจม้าจิตลิง’ เปรียบคนหลายใจ คิดฟุ้งซ่าน เหมือนม้าวิ่งพล่านผูกไม่อยู่ เหมือนลิงกระโดดล็อกไม่ได้ ส่วนใหญ่ถูกสายสัมพันธ์บาปในโลกีย์รั้งมานาน ถูกความงามในโลกพันธนาการ จึงรู้สึกว่ายากหันกลับ
ยังไม่แยกคุณโทษ ยึดหลงไม่ตื่น
กล่าวคือผู้หลงกามเมื่อผลกรรมยังไม่มา ยังไม่รู้แยกประโยชน์และโทษ ทำเหลวไหลตามใจ ครั้นเข้าสู่ทางหลง แม้มีคนเตือนก็กลับดื้อยึดความเห็นตน ไม่รู้สำนึกตื่น