กรรมบาปหมื่นชาติพันเกี่ยวแต่นี้ เวียนว่ายหลายกัปไม่พัก
‘หมื่นชาติ’ คือทุกภพทุกชาติ ‘พันเกี่ยว’ คือพันตัวไม่ปล่อย ‘หลายกัป’ คือผ่านภัยยากนานเท่าใด กล่าวคือกรรมบาปทุกชาติจะติดตัวไม่ปล่อยตั้งแต่นี้ ไม่ว่าจะผ่านภัยกี่ครั้ง ก็เวียนว่ายรับผลครั้งแล้วครั้งเล่า น่ากลัวเพียงใด!
ยังดีที่หลงทางไม่ไกล วันนี้ถูกเมื่อวานผิด
ยังดีที่แม้เดินเข้าทางหลง แต่ไปไม่ไกลก็เข้าใจในใจ จึงรู้ว่าทางที่เดินเมื่อวานล้วนไม่ถูก ต้องเปลี่ยนมาเดินทางถูกวันนี้จึงสมเหตุผล
มุ่งเป็นปราชญ์ แก้ผิดไม่หวงแหน
‘หวงแหน’ คือตระหนี่และเกียจคร้าน ปราชญ์สอนคนให้แก้ความผิดก่อน หากในการแก้ผิดนั้นไม่เกียจคร้าน ไม่ตระหนี่ลังเล ก็เป็นผู้มุ่งสู่ความเป็นปราชญ์
แม้บาปเต็มฟ้า สำนึกครั้งหนึ่งก็สลาย
‘เต็มฟ้า’ คือทั่วฟ้า กล่าวคือแม้มีบาปใหญ่เต็มฟ้า ขอเพียงยอมสำนึกแก้ไขเริ่มตนใหม่ ก็สามารถลบบัญชีความผิดได้
หากกลัวยากเอาแต่สบาย แต่ละวันยิ่งลึก รู้รสแล้วไม่ละ ปีนี้ผลัดไปปีหน้า
หากถือว่าการแก้ผิดยาก จึงเอาสบายผ่านวัน ความผิดย่อมลึกขึ้นทุกวัน แม้รู้แล้วว่าความใคร่ไม่มีรสสนุกนัก แต่ก็ไม่ยอมละ แม้มีคนเตือนให้รีบสำนึกแก้ไขปีนี้ กลับบอกว่าจะรอปีหน้า