136. “อินทรีย์ห้าไม่ครบ” ในบริบทการเกิดเป็นมนุษย์นี้หมายถึงอวัยวะรับสัมผัส ไม่ใช่หมวดศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา คำอธิบายเรื่องกรรมเป็นของหนังสือ ไม่ใช่หลักฐานว่าความพิการแสดงถึงความผิดในอดีตหรือคุณค่าความเป็นมนุษย์ที่น้อยกว่า↩︎
137. การควบคุมความคิดอย่างเข้มงวดเป็นคำสอนของเรื่อง ความคิดทางเพศที่ผุดขึ้นโดยไม่ต้องการไม่เท่ากับการลงมือทำหรือความผิดทางศีลธรรม หากความคิดซ้ำ ๆ ทำให้ทุกข์หรือรบกวนชีวิต ควรขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญ แทนการเพิ่มการลงโทษตนเอง ดู NHS↩︎
138. ปาจี่ (巴戟) เป็นชื่อยาจีนในเรื่อง เทียบกับปาจี่เทียน (巴戟天; Morinda officinalis) ได้จากข้อมูลระบุชนิดของหน่วยงานกำกับยาจีนฮ่องกง แหล่งนี้ยืนยันชื่อพืช ไม่ได้พิสูจน์ข้อกล่าวเรื่องเพิ่มความกำหนัด อาหารและสมุนไพรในย่อหน้านี้ไม่ใช่คำสั่งรักษา ไม่ควรเปลี่ยนยาที่ใช้อยู่เอง ดู 資料巴戟天↩︎
139. วลีเรื่องจิตและบาปดับใช้ภาษาการสำนึกขมาและความว่าง ไม่หมายถึงทำลายร่างกายหรือสิ้นชีวิต พบวลีใกล้เคียงโดยสลับลำดับคำในภาคผนวก “修習金剛三昧行法” ของ《金剛三昧經通宗記》X35, no.652, p.330a20–23 ซึ่งรวมอยู่ในบริบทตั้งจิตละกรรมและบำเพ็ญต่อ ไม่อ้างว่าวลีในหนังสือตรงทุกอักษรหรือเป็นคำตรัสตรงจากพระสูตร ดู CBETA XML↩︎
140. ถู่ตี้กง (土地公) เป็นชื่อเรียกเทพท้องถิ่นจีน ในบทนี้ผู้เล่าแยกเทพที่ได้รับแต่งตั้งประจำพื้นที่ อาคารและร้านค้า ออกจากผีฝ่ายดีที่บ้านเรือนตั้งป้ายบูชาเองตามคำของตุลาการ ไม่ควรเหมารวมทุกกลุ่มเป็นเทพสวรรค์หรือถือว่าเป็นข้อสรุปเดียวของความเชื่อทุกท้องถิ่น↩︎
141. การเห็นผีตีศีรษะเป็นประสบการณ์ที่ผู้เล่ารายงาน ไม่ใช่คำวินิจฉัยสาเหตุของอาการปวดหัวในคนจริง อาการปวดหัวมีหลายสาเหตุ หากเป็นซ้ำหรือแย่ลงควรพบแพทย์ หากเริ่มปวดรุนแรงมากอย่างฉับพลัน หรือร่วมกับอ่อนแรง สับสน หรือพูดลำบาก ควรรับความช่วยเหลือฉุกเฉิน ดู NHS↩︎
142. การหลอกลวง การชักจูงทำแท้ง และเจตนาฆ่าในย่อหน้านี้เป็นข้อกล่าวหาภายในเรื่อง มิใช่ผลสอบสวนอิสระ การกล่าวว่าบุญยังไม่หมดไม่รับรองความปลอดภัยจริง หากมีการขู่ฆ่าหรือเสี่ยงทำร้ายกัน ต้องให้ความสำคัญกับการออกจากอันตรายและขอความช่วยเหลือฉุกเฉิน ไม่รอการปกป้องจากเทพ และไม่อนุมานว่าผู้ทำแท้งทั่วไปมีเจตนารุนแรง↩︎
143. คำอธิบายตู้เอทีเอ็มติดขัดและการเกือบล้มเป็นการตีความทางศาสนาในเรื่อง ไม่ใช่วิธีพิสูจน์ว่ามีเทพแทรกแซง ต้นฉบับบอกว่า “เกือบ” นั้นมาจากบุญวาสนาของตน ไม่ได้ระบุว่าทุกครั้งต้องหักบุญเป็นค่าช่วยเหลือ↩︎
144. “มุสาวาทแท้/เทียม/เพื่อความสะดวก” เป็นการจัดประเภทเฉพาะของบทนี้ “เทียม” ไม่ได้หมายถึงพูดความจริง แต่เป็นคำไม่จริงเพื่อช่วยสรรพสัตว์โดยไม่มีประโยชน์ส่วนตนแม้แต่น้อย ส่วนตัวอย่างกินข้าวมีความกลัวติดหนี้น้ำใจ จึงถูกจัดอีกประเภทหนึ่ง ไม่ควรรวมสองประเภทหลังเข้าด้วยกัน↩︎
145. คำกล่าวเรื่องเหตุไม่จริงและผลคดเคี้ยวใกล้เคียงข้อความใน《大佛頂首楞嚴經》T19, no.945, p.132c16–25 แต่ตัวบทนั้นใช้ “因地不直，果招紆曲” ในบริบทมหามุสาวาทและอ้างบรรลุคุณธรรมเหนือมนุษย์ เชิงอรรถฉบับ CBETA ระบุว่าฉบับซ่งและหมิงใช้ “真” แทน “直” ส่วนหนังสือนี้ใช้ “果遭迂曲” และนำความมาใช้กับคำเท็จเพื่อความสะดวก จึงไม่ใช่การยกพระสูตรตรงทุกอักษร ดู CBETA↩︎