ทุกชีวิตที่มาถึง ล้วนต้องมีเหตุปัจจัยนานาประการพร้อมกับทั้งบิดาและมารดา หากไม่มีเหตุปัจจัยต่อกัน ย่อมไม่เข้าสู่ครรภ์ เมื่อมีเหตุปัจจัยให้มาถึงแล้ว ก็ควรทะนุถนอมไว้ ไม่ว่าจะเป็นเหตุปัจจัยอันดีหรืออันชั่ว เมื่อเหตุปัจจัยมาประจวบกัน ตนเองก็ยังต้องรับวิบากนั้น ขอให้เวไนยสัตว์ทุกผู้ที่เคยทำแท้ง สามารถสำนึกผิดและขอขมาอย่างจริงจัง ระลึกและสวดพระนามพระพุทธเจ้าเพื่ออุทิศบุญให้วิญญาณทารกน้อยผู้น่าสงสาร ขอให้พวกเขาได้ไปเกิดในแดนสุขาวดีทางทิศตะวันตกโดยเร็ว พ้นทุกข์และประสบสุข!
21. คำกล่าวโทษครั้งใหญ่ของวิญญาณทารก — ป้ายคำสั่งสีเหลืองของพญายมราช
ขอบพระคุณพุทธานุภาพที่ประทานพลังคุ้มครอง! นั่งดอกบัวขาวออกเดินทาง!
พระอมิตาภพุทธะ! อาอวี้ประนมมือคารวะตุลาการแห่งปรโลก!
ตุลาการแห่งปรโลกกำลังจัดการคดีของวิญญาณทารกใน “นครร่ำไห้ของผู้ตายก่อนกาล” ฉันได้ยินวิญญาณทารกหญิงตนหนึ่งกำลังตะโกนว่า “ฉันเกลียดพวกแก เกลียดพวกแกที่สุด จะไม่มีวันปล่อยพวกแกไป ทุกภพทุกชาติพวกแกจะต้องตายไม่ดี ฉันจะไม่มีวันปล่อยพวกแกไป ฉันจะกลับไปหาพวกแกเพื่อแก้แค้นอีกแน่นอน” เธอกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดไม่หยุด โอ้! วิญญาณทารกตัวเล็ก ๆ กลับมีความคับแค้นรุนแรงถึงเพียงนี้ วิญญาณทารกหญิงตนนี้ดูโตกว่าวิญญาณทารกตนอื่นเล็กน้อย ตุลาการแห่งปรโลกบอกว่า ทารกหญิงตนนี้อายุในครรภ์หกเดือนกว่าแล้ว หลังจากบิดามารดารู้ว่าเธอเป็นเด็กหญิง เธอก็ถูกทำแท้งเป็นครั้งที่สอง ทั้งสองครั้งถูกทำแท้งเมื่ออายุในครรภ์หกเดือนกว่า ด้วยเหตุนี้วิญญาณทารกหญิงจึงยื่นคำร้องต่อองค์พญายมราชผู้ครองปรโลก พญายมราชทรงอนุมัติให้เธอเข้าสู่ครรภ์อีกครั้งเพื่อทวงหนี้
ลองเข้าไปพูดคุยกับวิญญาณทารกหญิงดูเถิด ฉันกล่าวพระนามพระอมิตาภพุทธะให้เธอฟังหนึ่งครั้ง แล้วถามว่าเหตุใดเธอจึงต้องเกลียดชังบิดามารดาถึงเพียงนี้ ปล่อยเรื่องนี้ไปและไม่ต้องไปหาพวกเขาอีกดีไหม อย่างไรเสียพวกเขาก็ไม่ต้องการลูกสาว ต่อให้เธอไปเกิด พวกเขาก็จะไม่ปฏิบัติต่อเธออย่างดี แล้วจะให้ตัวเองต้องทุกข์ไปทำไม
วิญญาณทารกหญิงตนนี้จึงร้องไห้โฮขึ้นมาอีก เธอบอกว่าไม่ได้ ไม่ว่าพวกเขาจะไปจนสุดขอบฟ้าหรือปลายแผ่นดิน ก็ต้องแก้แค้นนี้ให้ได้ จะไม่มีวันปล่อยบิดามารดาไปเด็ดขาด
เธอพูดด้วยความสะเทือนอารมณ์และเจ็บปวดอย่างยิ่งว่า พวกเขาฆ่าเธอเป็นครั้งที่สองแล้ว ตอนทำแท้งครั้งที่สอง แม้แต่แพทย์ยังบอกว่าทำเช่นนี้จะเป็นอันตราย แต่บิดามารดาของเธอบอกว่า สิ่งสำคัญที่สุดคือให้ผู้ใหญ่ปลอดภัยก็พอ ในเมื่อไม่เอาเด็กแล้ว ก็ให้ใช้วิธีจัดการที่เป็นผลดีที่สุดต่อผู้ใหญ่
วิญญาณทารกหญิงเล่าทั้งน้ำตาว่า ตอนนั้นเธอใช้แขนขาดิ้นถีบในท้องแม่อย่างสุดแรง หวังว่าจะออกมาให้เร็วกว่านั้นสักหน่อย แต่แพทย์ใช้มือกดศีรษะเธอไว้แล้วฉีดยาหนึ่งเข็ม จากนั้นจู่ ๆ เธอก็เริ่มรู้สึกมึนงงและปวดไปทั่วทั้งตัวจนหมดแรง ต่อมาแพทย์ใช้กรรไกรตัดแขนขวาของเธอเป็นสองชิ้นก่อน ใช้คีมคีบออกมา แล้วตัดขาของเธอเป็นสี่ชิ้น ส่วนขานั้นใช้ถ้วยดูดดูดออกมา ตอนนั้นเธอรู้สึกทั้งเจ็บปวดอย่างรุนแรงและหนาวเหน็บเสียดกระดูก ลำตัวก็ประสบเช่นเดียวกัน
วิญญาณทารกหญิงเล่าต่อทั้งน้ำตาว่า “ศีรษะ หู และตาของฉันถูกตัดออกมาทีละชิ้น โดยเฉพาะตอนตัดศีรษะเจ็บที่สุด แพทย์ตัดศีรษะหลายครั้ง ทั้งยังใช้ตะขอรูปทรงเหมือนมีดปลายแหลมเกี่ยวฉันออกมา และใช้คีมคีบฉันไว้ด้วย เป็นต้น ทุกครั้งที่แพทย์ตัดฉัน ฉันเจ็บปวดอย่างรุนแรง ทั่วทั้งตัวไม่มีแรงต่อต้าน เลือดไหลไม่หยุด ความเจ็บปวดเช่นนี้ฉันจะไม่มีวัน ไม่มีวันลืมเลย โดยเฉพาะแพทย์ที่ทำแท้งครั้งนี้เป็นคนที่มีประสบการณ์ไม่มากนัก เธอทำช้ากว่าแพทย์คนก่อน และยังพลาดอีกด้วย เดิมทีสามารถตัดให้น้อยกว่านี้ได้อีกหลายครั้ง แต่เพราะแพทย์พลาดและทำได้ไม่ดี จึงใช้เครื่องมือเพิ่มขึ้นมาทำให้เจ็บปวดมากขึ้น เช่น แท่งกวน ถ้วยดูด และตะขอ เป็นต้น ล้วนใช้บ่อยกว่าครั้งก่อน ความเจ็บปวดทั้งหมดเหล่านี้ ล้วนเป็นเพราะพวกเขาสองคนไม่ต้องการฉัน ฉันจะไม่ไปหาเรื่องแพทย์ เพราะแพทย์เคยเสนอให้พวกเขาคลอดฉันออกมา แต่พวกเขาไม่ฟัง เป็นพวกเขาที่ไม่ยอมให้ฉันได้เห็นแสงตะวัน เป็นความผิดของพวกเขา พวกเขาต้องการให้ฉันตายครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันจะเกลียดพวกเขาสองคนที่สุดตลอดไป ฉันจะให้พวกเขาตายไม่ดีตลอดไป ตายไม่ดี จะไม่มีวันปล่อยพวกเขาไป” แล้วก็มีเสียงร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดขึ้นมาอีกระลอก เฮ้อ! ช่างเป็นเช่นนี้จริง ๆ! จิตใจที่คับแค้นและมุ่งแก้แค้นหนักหน่วงเหลือเกิน ดูแล้วบิดามารดาคู่นี้ในโลกมนุษย์จำเป็นต้องสำนึกผิดและขอขมาอย่างจริงจัง แท้จริงแล้วมีลูกชายหรือลูกสาวจะต่างกันตรงไหนเล่า!