28. กราบนมัสการพระกษิติครรภโพธิสัตว์ ณ หอหมิงกวงชูจ่วน
ขอบพระคุณพุทธานุภาพที่เกื้อหนุนคุ้มครอง! ออกเดินทางด้วยดอกบัวขาว!
พระอมิตาภพุทธะ! ฉัน อาอวี้ พนมมือคารวะตุลาการแห่งปรโลก!
“ท่านตุลาการแห่งปรโลก! ขอเรียนถามว่า พระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงช่วยสรรพสัตว์ให้พ้นทุกข์ในนรกอย่างไร ฉันไปเยี่ยมชมได้ไหม?”
ตุลาการแห่งปรโลกกล่าวว่า “พระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงช่วยสรรพสัตว์ผู้ทุกข์ยากในนรกให้พ้นจากทะเลทุกข์มาโดยตลอด ไม่เคยหยุดแม้แต่นาทีหรือวินาทีเดียว ในปรโลกของเรามีหอธรรมสภาแห่งหนึ่งชื่อว่า ‘หมิงกวงชูจ่วน’55 พระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงแสดงธรรมชี้แนะสรรพสัตว์ในปรโลกอยู่ที่หอ ‘หมิงกวงชูจ่วน’ มาโดยตลอด”
ฉันถามด้วยความสงสัยว่า “ในนรกไม่ใช่ว่าต้องรับทุกข์อยู่ทุกขณะจิตหรือ? จะมีเวลาที่ไหนมาฟังธรรมได้! หากรับผลกรรมเสร็จแล้ว ก็ไม่ใช่ว่าต้องออกจากนรกทันทีเพื่อเวียนว่ายต่อไปหรือ?”
ตุลาการแห่งปรโลกกล่าวว่า “ที่จริงสรรพสัตว์ในนรกก็เหมือนสรรพสัตว์ในโลกมนุษย์ ล้วนตกต่ำลงมาจากการเวียนว่ายตายเกิดในภูมิทั้งหก บางดวงเวียนว่ายมาจากเบื้องบนคือสวรรค์ อสุรภูมิ และโลกมนุษย์ บ้างก็มาจากภูมิผีและภูมิเดรัจฉานในทุคติทั้งสาม ธรรมชาติแห่งจิตของพวกเขาเหมือนกัน ล้วนมีแสงสว่างดั้งเดิมของธรรมชาติแท้อย่างครบถ้วน เพียงแต่พวกเขาหลงเสียจากธรรมชาติแห่งจิตเพราะความคิดหลงผิดที่กลับตาลปัตร กระทำการละเมิดศีลนานาชนิด เช่น ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต จนทำให้ตนเองตกต่ำ ดวงวิญญาณทุกดวงย่อมมีวันที่ได้กลับคืนสู่แสงสว่างแห่งธรรมชาติแท้ของตน แต่ในด้านระยะเวลานั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน สรรพสัตว์ทั้งหมดที่มาถึงนรกต้องใช้เวลานานแสนนานจึงจะฟื้นคืนแสงสว่างแห่งภาวะจิตวิญญาณดั้งเดิมได้ เพราะความแปดเปื้อนและความเคยชินของดวงวิญญาณในนรกหนักหนาเกินไป กรรมชั่วก็หนัก แม้จะเกิดจิตสำนึกขอขมาขึ้นหนึ่งขณะอย่างที่หาได้ยากยิ่ง แต่ไม่นานก็ถูกความทุกข์และกรรมชั่วพัดพาไปอีก พระกษิติครรภโพธิสัตว์จึงทรงตั้งมหาปณิธานว่า ‘ตราบใดนรกยังไม่ว่างเปล่า ขอปฏิญาณว่าจะไม่บรรลุพุทธภาวะ; เมื่อช่วยสรรพสัตว์ให้พ้นทุกข์จนหมดสิ้น จึงจะบรรลุโพธิญาณ!’ ด้วยพระเมตตากรุณา พระโพธิสัตว์ตรัสต่อพญายมราชว่า ‘ดวงวิญญาณใดก็ตามที่กำลังรับโทษในปรโลก หากเกิดจิตสำนึกขอขมาขึ้นแม้เพียงขณะเดียว ก็สามารถมาฟังธรรมที่หอหมิงกวงชูจ่วน และงดรับโทษชั่วคราวได้’”
ฉันกล่าวว่า “เช่นนี้ดีเหลือเกิน! ถ้าอย่างนั้นสรรพสัตว์ในนรกมากมายก็คงได้ยกระดับภพภูมิแล้วสินะ”
ตุลาการแห่งปรโลกกล่าวว่า “สรรพสัตว์ที่รับโทษอยู่ในนรกมีจำนวนไม่มีที่สิ้นสุดจริง ๆ อาอวี้ ก่อนหน้านี้เจ้าก็เคยเยี่ยมชมนรกแห่งการประพฤติผิดในกามมาแล้ว เพียง ‘นรกแส้และกระบอง’ แห่งหนึ่งในนรกแห่งการประพฤติผิดในกาม ก็มีสรรพสัตว์มากมายสุดลูกหูลูกตาแล้ว ยังมีนรกอีกมากมายที่เจ้าไม่เคยไป เมื่อเทียบกันแล้ว ผู้ที่สามารถเกิดจิตสำนึกขอขมาขึ้นสักขณะมีน้อยเหลือเกิน พระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์ทรงมีพระเมตตากรุณา ทุกขณะจิตทรงสั่งสอนตามความเหมาะสมของแต่ละคนเพื่อช่วยสรรพสัตว์ผู้ทุกข์ยากให้พ้นทุกข์ ทั้งยังต้องจัดเตรียมหนทางอันแยบคายนานาประการ แล้วสรรพสัตว์เคยซาบซึ้งอย่างจริงใจบ้างหรือไม่? อาอวี้ ภารกิจที่เจ้ามายังนรกล้วนเป็นการจัดเตรียมด้วยพระกรุณาของพระพุทธเจ้า ปรโลกก็หวังอาศัยโอกาสนี้ชำระจิตใจมนุษย์ให้บริสุทธิ์ ทำให้สรรพสัตว์เชื่อมั่นในเหตุและผลแห่งกรรมอย่างลึกซึ้ง และไม่สร้างกรรมชั่วที่จะนำไปสู่นรก”
มาถึงหอหมิงกวงชูจ่วนในนรกแล้ว กราบนมัสการพระกษิติครรภโพธิสัตว์! เมื่อได้พบพระกษิติครรภโพธิสัตว์ น้ำตาก็เอ่อเต็มดวงตา ความรู้สึกสำนึกในพระคุณผุดขึ้นเองจากใจ! ขอกราบนมัสการพระกษิติครรภโพธิสัตว์แทนสรรพสัตว์ทั้งหมดอีกครั้ง! ขอให้สรรพสัตว์ทั้งหมดพ้นทุกข์และได้รับความสุข ขอให้สรรพสัตว์ทั้งหมดเบิกบานมีความสุข ขอให้สรรพสัตว์ทั้งหมดเพียรปฏิบัติธรรม และบรรลุโพธิญาณกับพุทธผลโดยเร็ว