พระอมิตาภพุทธะ! อาอวี้กราบคารวะตุลาการแห่งปรโลก แล้วโดยสารดอกบัวขาวกลับไป
ก่อนกลับบ้าน ฉันไปทักทายถู่ตี้กงประจำพื้นที่ใกล้บ้าน
ฉันกล่าวว่า “พระอมิตาภพุทธะ! สวัสดีค่ะท่านปู่ถู่ตี้กง!”
ท่านปู่ถู่ตี้กงกล่าวว่า “อาอวี้! ดึกแล้ว รีบกลับบ้าน ระวังให้ปลอดภัย!”
ฉันกล่าวว่า “ขอบคุณท่านปู่ถู่ตี้กงค่ะ ท่านนั่งที่นี่ทุกวันไม่เบื่อหรือคะ?”
ท่านปู่ถู่ตี้กงกล่าวว่า “ตอนนี้ข้ายุ่งกว่าแต่ก่อนมาก!”
ฉันกล่าวว่า “ช่วงก่อนผ่านมาก็ไม่เห็นท่านนั่งที่นี่นี่คะ?”
ท่านปู่ถู่ตี้กงกล่าวว่า “แต่ก่อนที่ข้าว่าคือก่อนอาอวี้จะเกิด เมื่อ 150 ปีก่อน ตอนนั้นไม่ยุ่งเท่าตอนนี้ คนปัจจุบันมีชีวิตความสัมพันธ์ซับซ้อน ปัญหามาก เรื่องเจ็บป่วย ตาย เกิด และปัญหาต่าง ๆ เพิ่มจากแต่ก่อนไม่น้อย”
ฉันกล่าวว่า “ท่านปู่ถู่ตี้กง! คนป่วยก็ไปหาหมอ ตายแล้วก็เผา คลอดก็ไปโรงพยาบาล ไม่ต้องรบกวนท่านนี่คะ ทำไมจึงทำให้ท่านยุ่ง?”
ท่านปู่ถู่ตี้กงกล่าวว่า “อาอวี้ เจ้าไม่รู้ ข้ารับผิดชอบความปลอดภัยยามเข้าออกของสรรพสัตว์ในโลกมนุษย์ หากกำลังจะมีเรื่องเกิดกับสรรพสัตว์ ข้าจะรู้ก่อน บางเรื่องเกี่ยวกับการเพิ่มลดบุญวาสนา ข้าจึงต้องจัดการก่อนเรื่องเกิด การจัดการเหล่านี้ต้องจัดวางเวลาและผู้คน ทุกคนมีแสงจากร่างกายของตน ทุกคนมีเจ้ากรรมนายเวร ลองดูสรรพสัตว์บนถนน สังเกตว่าแต่ละคนต่างกันหรือไม่”