ผู้พูดส่อเสียดก็มีระดับหนักเบาต่างกัน ผู้ทำหนัก คือทำลายประโยชน์ทางกายใจนานาของมนุษย์แล้ว ย่อมตกนรกรับผลแน่นอน ส่วนผู้ทำเบา หรือทำเพียงเพื่อประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย ตนเองไม่มีผลประโยชน์ใด มีแต่ใจช่วยผู้อื่น เล่าเรื่องต่างฉบับตามนิสัยและอารมณ์ของแต่ละฝ่าย ตั้งต้นด้วยใจจะให้ทุกคนปรองดอง แล้วรับบทบาทสองลิ้น จัดเป็นผู้พูดส่อเสียดระดับเบา ผู้ทำเบาสามารถหลีกพ้นการตกนรกรับโทษได้ด้วยการสำนึกขมาให้บริสุทธิ์ขณะยังมีชีวิตอยู่ ส่วนเนื้อหาการขมาเหมือนที่อธิบายคำเท็จเพื่อความสะดวกในตอนก่อน เพียงเปลี่ยนคำว่า ‘คำเท็จเพื่อความสะดวก’ เป็น ‘วาจาส่อเสียด’ เนื้อหาอื่นเหมือนกัน
ปัจจุบันมนุษย์มากมายพูดส่อเสียด แม้เด็กก็ทำตามพ่อแม่ทั้งพูดส่อเสียดและพูดเท็จ นี่เป็นปัจจัยสำคัญประการหนึ่งที่ทำให้กระแสสังคมไม่ดี ภาษาเป็นเครื่องมือสำคัญในการสื่อสารของชีวิตหมู่คณะ การสอนด้วยคำไม่สู้การทำให้ดู ผู้เป็นพ่อแม่ต้องเป็นแบบอย่างที่คำพูดตรงการกระทำ แล้วเด็กจะค่อย ๆ ทำตามและเปลี่ยนไปในทางดีเอง
คนแรกเกิดมีธรรมชาติดี การเป็นแบบอย่างที่ดีเริ่มจากเราแต่ละคน ทุกคนทำเพื่อส่วนรวมและรักษากฎหมาย ไม่ละเมิดกฎแห่งเหตุและผลของปรโลก มนุษยชาติย่อมมีทางรอด ภัยพิบัติย่อมชะลอลงชั่วคราว ฟ้ามีคุณธรรมแห่งการรักชีวิต ย่อมเหลือขั้นบันไดแห่งแสงหนึ่งสายให้สรรพสัตว์ที่สำนึกขมาจริงค่อย ๆ แก้ไขตน เกรงก็แต่เจ้าจะไม่เกิดใจสำนึกขมา155
อาอวี้! ตอนนี้จะพาเจ้าไปชมนรกสำหรับผู้พูดส่อเสียดขณะมีชีวิต” ด้วยข้อจำกัดเรื่องเวลา เรามาถึงเหนือสุดของเขตนรกมุสาวาทอย่างรวดเร็ว ลงหน้าป้ายแผนที่ป้ายหนึ่ง: นรกวิ่งพล่านซ้ายขวาชี้ไปซ้าย นรกเข็มดำแทงลิ้นปิดปากชี้ไปขวา จะไปทางไหนดี? อาศัยตาใจที่พุทธานุภาพเกื้อหนุนดูว่าสองนรกต่างกันอย่างไร ที่แท้ด้านซ้ายใหญ่กว่า มีสรรพสัตว์ทุกข์ยากมากกว่า แต่ด้านขวาน่าเวทนากว่า ไปซ้ายก็แล้วกัน!
พอดีตุลาการแห่งปรโลกก็ต้องการให้ฉันชมนรกวิ่งพล่านซ้ายขวา เรามาถึงอย่างรวดเร็ว ท่านอธิบายงานของฉันให้ยักษ์เฝ้าประตูฟัง ประตูเปิด ว้าว! มหานรกใหญ่อีกแห่งแล้ว มาดูตรงหน้าก่อน! ในระยะสายตาแบ่งเป็นซ้ายขวาสองส่วน ด้านซ้ายมีร่างวิญญาณมากมายวิ่งไปมาซ้ายขวาอย่างทุกข์และไร้ทางเลือก ปากทุกคนมีเลือดไหล ไม่ว่าจะวิ่งอย่างไรก็หนีการไล่ชิงลิ้นของคอมพิวเตอร์ไม่พ้น
ภายในนรกมียักษ์ดุร้ายมากมายถือค้อนเหล็ก กระบี่ยาว และหอกยาว คุมวิญญาณผู้มีบาปให้เป็นระเบียบ ไม่ให้หนีออกนอกเขตคอมพิวเตอร์ทรมาน ที่แท้เครื่องลงทัณฑ์ที่ยิงจากคอมพิวเตอร์ติดตามลิ้นของทุกตนอย่างแม่นยำ แต่ละเครื่องลงโทษร่างวิญญาณในเขตกำหนดโดยอัตโนมัติ ร่างวิญญาณใดเข้าเขต คอมพิวเตอร์จะยิงใบมีดรูปตะปูห้าชิ้นออกมาตัดลิ้น โดยใช้ตะปูดึงลิ้นออกมาก่อน156
มาดูร่างวิญญาณหญิงทุกข์ยากที่เพิ่งมารายงานตัวผู้นี้! เธอสีหน้าหวาดผวา เท้าทั้งสองไม่มีแรงเดิน ถูกยักษ์ดุร้ายใช้หอกเสียบพาเข้าเขตรับทุกข์ โอ้! หลังของเธอเจ็บมากและยังเลือดไหล คอมพิวเตอร์ส่งเสียง “บี๊บ บี๊บ” สองครั้งทันที เรียกชื่อวิญญาณผู้มีบาป แล้วฉับพลันยิงใบมีดรูปตะปูตรงไปยังปาก วิญญาณหญิงเห็นก็ฝืนความปวดหลัง กรีดร้องวิ่งหนีซ้ายขวา
ฉันรู้สึกว่าคอมพิวเตอร์กำลังถามวิญญาณผู้มีบาปว่าเธอชื่อ xxx ใช่หรือไม่ วิญญาณหญิงกำลังจะตอบ ทันทีที่อ้าปาก ตะปูก็บินเข้าไปในปากแล้วดึงลิ้นออกมา เธอเจ็บจนใช้มือพยายามเอาตะปูออก น่าแปลกที่ตะปูกลับอ่อนนิ่มลงอย่างฉับพลัน ไม่ทำให้มือเธอบาดเจ็บ เธอจึงปล่อยมือแล้ววิ่งหนีไปทางซ้ายและขวา แต่ไม่ว่าจะวิ่งไปทางใด ทุกครั้งที่ก้าวเท้า ลิ้นก็จะถูกตะปูห้าดอกดึงให้ยืดยาวออกมา ส่วนที่ยืดออกมานั้นจะถูกใบมีดที่ส่วนท้ายของตะปูตัดขาดตกลงบนพื้น ความเจ็บปวดเช่นนี้ทำให้เธอพยายามสุดกำลังที่จะหนีออกจากบริเวณคอมพิวเตอร์ ในที่สุดเธอก็เงยหน้าขึ้นแล้ววิ่งหนีไปทางซ้าย
เฮ้อ! ยักษ์ดุร้ายทั้งทางซ้ายและขวาไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่ ยักษ์ค้อนเหล็กที่คำรามอย่างเกรี้ยวกราดทางซ้ายถือค้อนเหล็กทุบศีรษะวิญญาณหญิงด้วยความโกรธ ทุบเพียงครั้งเดียวเธอก็หมดสติ แต่ยักษ์ไม่ยอมให้เธอหมดสติ จึงใช้ตะปูเหล็กเกี่ยวปากเธออย่างหยาบกระด้างครั้งหนึ่ง แล้วตบอีกหนึ่งฉาด เลือดก็ไหลออกมาอีก วิญญาณหญิงฟื้นขึ้นอย่างมึนงง คลานลุกขึ้นแล้วหนีไปทางขวา ทางขวามียักษ์สีเขียวคล้ำเย็นเยียบอยู่ด้วย ยักษ์ตนนั้นปล่อยไอเย็นและก้อนน้ำแข็งที่เข้าทุบตีคนได้ออกมาทันที ขาของวิญญาณหญิงไม่ยอมทำตามใจในทันใด เธอหวาดกลัวจนถอยกลับไปข้างคอมพิวเตอร์ รับโทษซ้ำอีกครั้ง ภาพที่เห็นทำให้ฉันเวียนศีรษะ เป็นความทุกข์ที่ไม่มีทางหนี!
ฉันมองยักษ์แล้วถามว่า “ขอถามท่านยักษ์ค้อนเหล็ก ท่านพอจะผ่อนมือบ้างได้ไหมคะ แผลเก่าของวิญญาณหญิงตนนี้ยังไม่ทันหาย ท่านก็ทุบตีซ้ำอีกแล้ว เธอน่าเวทนามากพอแล้ว แม้แต่โอกาสพักสักครู่ก็ยังไม่มี”