วันนี้จะไปเยี่ยมชมเขตสามัญชน อา! เพียงชั่วขณะจิตก็มาอยู่ในเขตสามัญชนแล้ว ที่นี่ให้ความรู้สึกดีกว่านรกมากมายเหลือเกิน อย่างน้อยที่สุดก็ไม่ต้องรับทัณฑ์ทรมาน เห็นสรรพสัตว์ที่อาศัยอยู่ที่นี่แทบไม่ต่างจากโลกมนุษย์ ทุกคนมีอิสระอย่างมาก สรรพสัตว์ในเขตสามัญชนสามารถไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระ และทำการค้าขายง่าย ๆ ได้อย่างอิสระ
ที่นี่มีทั้งผู้ใหญ่ เด็ก และร้านค้า ท้องฟ้าเป็นสีเทา ไม่มีดวงอาทิตย์ ยิ่งไม่มีดวงดาวหรือดวงจันทร์ เสื้อผ้าของพวกเขาดูมืดหม่น ไม่มีร่างกายที่เป็นเลือดเนื้อ รู้สึกว่ารูปร่างของพวกเขาเบาล่องลอยอยู่บ้าง ไม่เหมือนสรรพสัตว์ในโลกมนุษย์ที่เวลาเดินให้ความรู้สึกว่ามีแรงโน้มถ่วงของโลก นี่เป็นความแตกต่างอย่างหนึ่ง
ฉันไปดู ด้านหน้ามีสามัญชนกลุ่มหนึ่งในภูมิแห่งภูตผีมารวมตัวกัน อา! ที่แท้เป็นเขตขายปลีกสินค้านานาชนิดที่มีลักษณะเป็นทางเดินยาว ทางเดินนี้ยาวมาก สองฝั่งซ้ายขวาล้วนเป็นแผงขายสินค้า แต่ละแผงมีเจ้าของ 2–3 คน บางแผงมีเพียง 1 คนทำการค้าขาย
ที่นี่มีเขตอาหาร ลองดูสิ่งที่พวกเขากินกันเถอะ อา! ทำไมจึงพบว่าอาหารทั้งหมดของพวกเขาไม่มีความอุ่นเลย เย็นเฉียบไปหมด อาหารทุกอย่างดูเหมือนเบามาก ควรพูดว่ามองดูแล้วเป็นสิ่งของชิ้นหนึ่ง แต่เมื่อฉันถือไว้ในมือกลับไม่รู้สึกถึงน้ำหนักของวัตถุ ในโลกมนุษย์เมื่อถือน้ำหนึ่งแก้วย่อมรู้สึกถึงน้ำหนัก แต่สิ่งของที่นี่ไม่มีความรู้สึกเช่นนั้น ลองดูต่อว่าวิญญาณในเขตสามัญชนกินอาหารกันอย่างไร! พวกเขาดูเหมือนกำลังดูดกินสิ่งของ และรวดเร็วมากด้วย ขณะนั้นจู่ ๆ ก็ได้ยินเจ้าของร้านผู้หญิงคนหนึ่งเรียกฉัน
“สวัสดีค่ะ คุณเจ้าของร้าน! นี่คืออะไรหรือคะ?”
“นี่คือซุปคลายร้อนเพิ่มความชุ่มชื่นที่เพิ่งทำเสร็จ ดื่มแล้วปีหน้าค่อยดื่มอีกทีค่ะ”
โอ้โฮ! ดื่มปีละครั้งหรือ? แม้แต่เห็ดหลินจือก็ยังไม่มีสรรพคุณเช่นนี้เลย! ดื่มครั้งเดียวอยู่ได้ทั้งปี คุณค่าบำรุงร่างกายช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ!
ขณะนั้นมือของเจ้าของร้านผู้หญิงสัมผัสถูกมือฉัน
เธอกล่าวว่า “คุณคะ อุณหภูมิร่างกายของคุณสูงมากเลย! ต้องดูแลตัวเองนะคะ มาดื่มสักชามเถอะ! ดื่มแล้วอุณหภูมิจะลดลง รู้สึกสบายตัวค่ะ”
ฉันยิ้มตอบว่า “ขอบคุณค่ะ! วันนี้ยังไม่อยากดื่ม”