ต่อไปดูดวงวิญญาณอีกรายในนรกแห่งนี้ ซึ่งเป็นหญิง เจ้าหน้าที่ภูตนำดวงวิญญาณหญิงออกมา พระธรรมาจารย์เต้าหมิงสวดมนตร์ แก้วมณีก็เปล่งแสงประทานพลังเกื้อหนุนแก่ดวงวิญญาณหญิงอีกครั้ง สภาพร่างวิญญาณของหญิงผู้นี้แย่กว่าเล็กน้อย พระธรรมาจารย์ต้องสวดนานขึ้นอีกหน่อย เมื่อได้รับพลังเกื้อหนุนจากอานุภาพแห่งธรรม ดวงวิญญาณหญิงก็เริ่มกลับมาพูดได้
เธอกล่าวว่า เมื่อยังมีชีวิต ตามปกติเธอพูดจาเสียดสีถากถางอย่างร้ายกาจกับทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอริษยาลูกที่เกิดจากภรรยาเก่าของสามี มักทุบตีดุด่าจนเด็กบาดเจ็บเลือดไหล ปล่อยให้เด็กอดอาหารจนหมดสติ แล้วทุบตีจนตายทั้งเป็น อีกทั้งยังอกตัญญูต่อแม่สามี นอกจากปฏิบัติต่อท่านอย่างเลวร้ายแล้ว ยังตีศีรษะแม่สามี บางครั้งตีจนศีรษะแตกเลือดไหล แม่สามีต้องการให้ครอบครัวอยู่กันอย่างสงบ จึงไม่กล้าบอกด้วยซ้ำว่าถูกลูกสะใภ้ตี สุดท้ายเธอก็ทำให้ผู้เฒ่าเสียใจเจ็บแค้นจนตายด้วย ผู้เฒ่าและเด็กไปร้องทุกข์ต่อห้องโถงพิพากษาของพญายมราช เมื่อเธอสิ้นอายุขัย นอกจากถูกตัดสินให้ลงนรกแห่งเสียงร้องโหยหวนเพื่อรับโทษแล้ว ยังถูกตัดสินให้รับโทษในนรกอื่น ๆ ด้วย ขณะนี้เพิ่งมาถึงนรกแห่งเสียงร้องโหยหวนก็ทุกข์ทรมานถึงที่สุดแล้ว วันข้างหน้าจะผ่านไปได้อย่างไรกัน!
ดวงวิญญาณหญิงก็คุกเข่าอ้อนวอนพระกษิติครรภโพธิสัตว์ให้ช่วยเธอพ้นจากนรก พระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงแสดงธรรมแก่เธอว่า “หากรู้แต่แรกว่าจะเป็นเช่นวันนี้ เหตุใดจึงทำเช่นนั้นในวันก่อน นี่คือคำตัดสินของพญายมราช ในบรรดาความประพฤติทั้งปวง ความกตัญญูมาเป็นอันดับแรก พญายมราชเคารพผู้มีความกตัญญูในโลกคนเป็นอย่างยิ่ง แม้เลี้ยงดูบิดามารดาด้วยความกตัญญูตลอดชีวิต ก็ยังไม่อาจทดแทนพระคุณที่ท่านเลี้ยงดูมา แล้วจะกล้าปฏิบัติต่อท่านอย่างหยาบรุนแรงได้อย่างไร ความอกตัญญูเป็นความผิดที่กฎแห่งปรโลกไม่ให้อภัย เจ้าควรสำนึกผิดอย่างจริงจัง ฟ้าเบื้องบนมีคุณธรรมที่ทะนุถนอมชีวิต ลูกของภรรยาเก่าของสามีสูญเสียมารดาผู้ให้กำเนิด ก็มีความขาดพร่องทางจิตใจอย่างใหญ่หลวงอยู่แล้ว ควรปฏิบัติต่อเด็กเสมือนลูกแท้ ๆ ของตน ดูแลอย่างเอาใจใส่ เพื่อเติมเต็มสิ่งที่ขาดพร่องในจิตใจของเด็ก แต่เจ้ากลับนำลูกของอดีตสามี60มาทุบตีดุด่า ปล่อยให้อดอาหารจนหมดสติแล้วทุบตีจนตายทั้งเป็น การตีเด็กเล็กที่ไม่มีแม้แต่อาวุธในมือจนตายนั้น เป็นจิตใจที่ชั่วร้ายอำมหิตอย่างแท้จริง เหตุเช่นใดผลก็เช่นนั้น ต้องสำนึกผิดอย่างจริงจัง ผู้ที่จะช่วยเจ้าได้มีเพียงตัวเจ้าเอง”
ดวงวิญญาณหญิงคุกเข่าขอความเมตตาด้วยความทุกข์ทรมาน และกล่าวว่า “พระโพธิสัตว์ โปรดช่วยข้าพเจ้าด้วย! ข้าพเจ้าขอโขกศีรษะกราบท่าน เมื่อยังมีชีวิต ไม่เคยมีใครสามารถพูดถึงข้อบกพร่องของข้าพเจ้าได้ ใครก็ตามที่ตำหนิข้าพเจ้าแม้เพียงคำเดียว ข้าพเจ้าจะตอบโต้ด้วยคำหยาบร้ายทันที ถึงขั้นลงมือตีคน ข้าพเจ้าชอบตีศีรษะผู้อื่นที่สุด ตีศีรษะทำให้อีกฝ่ายหมดสติได้ ข้าพเจ้าก็เป็นฝ่ายชนะ ข้าพเจ้าชอบชนะ ไม่เคยยอมแพ้ วันนี้ได้ฟังพระโพธิสัตว์ตรัส จึงตระหนักว่าตนได้ทำผิดร้ายแรง ข้าพเจ้ารู้แล้วว่าผิด ขอพระโพธิสัตว์โปรดช่วยข้าพเจ้าด้วย! ข้าพเจ้าอยากออกจากนรก” ขณะนั้นเจ้าหน้าที่ภูตก็นำดวงวิญญาณหญิงกลับไป
ฉันเห็นว่าแสงแห่งจิตของดวงวิญญาณหญิงไม่หม่นหมองเท่าก่อนหน้านี้ แต่ก็ยังไม่ค่อยสว่าง จึงทูลถามพระกษิติครรภโพธิสัตว์ว่า “ดวงวิญญาณหญิงผู้นั้นต้องรับผลกรรมในนรกทั้งหมดให้ครบก่อน จึงจะออกจากนรกได้หรือเพคะ?”
พระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงแสดงธรรมว่า “เหตุปัจจัยที่ได้พบกันในวันนี้ อาจช่วยให้เมื่อเธอไปเกิดในโลกมนุษย์ภายหน้า เธอมีโอกาสพบสัทธรรมและปฏิบัติ แต่เป็นเรื่องอีกไกลแสนไกล ตอนนี้หว่านเหตุแห่งกุศลไว้ก่อนเถิด!”
ขอบพระคุณพระกษิติครรภโพธิสัตว์ที่ทรงแสดงธรรม ประหนึ่งเนยใสชั้นเลิศและน้ำอมฤตที่รินรดตรงเข้าสู่กายใจ!61
ฉัน อาอวี้ กราบขอบพระคุณพระโพธิสัตว์ และขอทูลลากลับก่อน!
ขอนอบน้อมกราบพระกษิติครรภโพธิสัตว์!
ขอนอบน้อมกราบพระธรรมาจารย์เต้าหมิง!