“อาอวี้ขอคารวะท่านตุลาการค่ะ! วันนี้ขอบพระคุณท่านมากที่ช่วยคุณน้าผู้นั้น”
ท่านตุลาการกล่าวว่า “ไม่ต้องเกรงใจ! ในใจพวกเรา วิญญาณผู้มีบาปทุกตนเท่าเทียมกัน ปรโลกของเราหวังให้วิญญาณผู้มีบาปทุกตนออกจากนรกโดยเร็ว อีกทั้งการช่วยท่านเขียนหนังสือก็เป็นหน้าที่ของข้า เป้าหมายก็เพื่อมิให้คนในโลกมนุษย์จำนวนมากขึ้นต้องตกนรกรับทุกข์เมื่อสิ้นอายุขัย ที่จริงก็เป็นการลดภาระงานของปรโลกด้วย ข้าต่างหากที่ต้องขอบคุณอาอวี้! ทางที่ดีท่านควรมาบ่อยขึ้น ออกหนังสือให้เร็ว นำความทุกข์นานัปการในนรกไปแสดงให้โลกมนุษย์เห็น กล่อมเกลาให้ผู้คนรักษาศีล ระลึกถึงพระพุทธเจ้า และทำความดี อย่าให้เสียพระคุณของพระพุทธองค์ หรือทำให้พระจักรพรรดิหยกและเหล่าพญายมราชผิดหวัง ที่ครั้งนี้ทรงเปิดเผยความลับแห่งสวรรค์อย่างหมดสิ้น เพื่อช่วยเหลือสรรพสัตว์ในโลกมนุษย์ จึงทรงเปิดเผยความจริงของปรโลกและการลงโทษนานาชนิดในนรก ปัจจุบันสรรพสัตว์ในโลกมนุษย์ทำชั่ว ไม่เชื่อเหตุและผล ทำตามอำเภอใจ ประพฤติผิดในกาม ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ และกล่าวมุสาวาท จนเกือบถึงขั้นไม่อาจควบคุมได้แล้ว ล่วงละเมิดเบื้องบนอย่างร้ายแรง รบกวนสมดุลพลังชี่อันเที่ยงตรงของฟ้าดิน การปรากฏขึ้นของหนังสือ ‘กฎแห่งปรโลกอันไร้ปรานี’ ก็ด้วยความหวังจะช่วยคนส่วนหนึ่งที่แม้เคยทำชั่ว แต่จิตสำนึกที่ดียังไม่ดับสูญ ให้พ้นจากทะเลทุกข์
เอาละ! ท่านรีบกลับไปเขียนบทความเถิด ข้าขอไปทำงานก่อน!”
“พระอมิตาภพุทธะ! ขอบพระคุณท่านตุลาการผู้เมตตาที่ช่วยเหลือท่ามกลางงานอันล้นมือ อาอวี้ขอประนมมือแสดงความขอบคุณค่ะ!”
โดยสารดอกบัวขาวกลับบ้าน!
18. อย่าตกปลาเป็นอันขาด — นรกวิญญาณโดดเดี่ยวตกปลาในทะเลกระบี่
นโม พระอมิตาภพุทธะ! ขอน้อมกราบท่านตุลาการ!
อาอวี้: “วันนี้อยากถามท่านตุลาการค่ะ สรรพสัตว์ที่ชอบตกปลาจะได้รับผลกรรมอย่างไร ฉันเห็นนักตกปลาบางคนในโลกมนุษย์ถือว่าการตกปลาเป็นความบันเทิง พวกเขาก็รู้ว่าน้ำทะเลในเมืองมีมลพิษโลหะหนักที่เป็นอันตราย แต่ยังตกปลาขึ้นมาบนฝั่งเพื่อเล่นสนุก บางคนขอดเกล็ดออกบางส่วน หรือกระทั่งควักตา ตัดครีบ ควักเครื่องใน เป็นต้น แล้วจึงโยนปลากลับลงทะเล ขอถามว่าการกระทำเหล่านี้จะทำให้ตกนรกไหมคะ หากมีนรกเช่นนี้ อาอวี้ก็อยากไปชมค่ะ”
ท่านตุลาการ: “การตกปลาเป็นการฆ่าสัตว์ ไม่ว่าจะเพื่อความบันเทิงหรือเพื่อตกมากิน ล้วนเป็นกรรมดำจากปาณาติบาต จะต้องตกนรกรับโทษ ความแตกต่างคือ หากตกปลาเพื่อความบันเทิง ปลาไม่ได้ถูกทำร้ายร่างกายจนเสียหาย ยังว่ายกลับสู่ทะเลและดำรงชีวิตได้ตามปกติ ผลกรรมก็เบาลงตามส่วน แต่ยังเป็นการทำร้ายจิตของปลา กล่าวคือวิญญาณรับรู้ของปลา ทำให้มันตื่นตระหนกหวาดกลัว และผูกเหตุปัจจัยอันชั่วร้ายกับปลาที่ถูกตก”
“หากตั้งใจเพียงเล่นสนุก ไม่มีเจตนาฆ่าเลย การตกปลาแต่ละครั้งจะหักบุญวาสนาหนึ่งเดือน ซึ่งรวมถึงอาหารหนึ่งเดือนและบุญวาสนาที่จะได้เสวยสิ่งต่าง ๆ ยกตัวอย่าง เดิมนักตกปลาจะได้ขึ้นเงินเดือนในเดือนหน้า แต่เพราะกรรมดำจากการตกปลา ทำให้ไม่ได้ขึ้นเงินเดือน ถูกผู้บังคับบัญชาตำหนิอย่างไร้เหตุผล ถูกเพื่อนร่วมงานต่อต้าน ไม่มีใครชอบ ร่างกายจะเกิดความปวดอย่างฉับพลันขึ้นเองบ้าง เพราะกรรมจากการทำร้ายปลาสะท้อนกลับมา หากทำธุรกิจ เดิมเดือนหน้ากำลังจะตกลงกับลูกค้ารายใหญ่ได้ เช่น เดิมอาจได้กำไรหนึ่งล้าน ก็จะถูกหักไป หากมีบุญวาสนาจากชาติก่อนมาก ก็จะฝ่าฟันอุปสรรคมากมายอย่างเหนื่อยยากจนได้มาสามแสน”166