16. “บารมีหก” เป็นแนวปฏิบัติสำคัญในพุทธศาสนามหายาน ได้แก่ การให้ การรักษาศีล ความอดทน ความเพียร การฝึกสมาธิ และปัญญา↩︎
17. “ชมพูทวีปทางใต้” ในที่นี้เป็นชื่อทวีปในคติจักรวาลทางพุทธศาสนา ส่วน “震旦” ในต้นฉบับเป็นชื่อเก่าที่ชาวอินเดียใช้เรียกจีน↩︎
18. “อินทรีย์” ในที่นี้หมายถึงส่วนและความสามารถที่ใช้รับรู้ เช่น ตากับการมองเห็น และหูกับการได้ยิน↩︎
19. “กัลยาณมิตร” ในที่นี้หมายถึงผู้ชี้แนะและช่วยให้ผู้อื่นดำเนินไปในทางที่ดี↩︎
20. “ฝูจี” เป็นวิธีขอคำตอบจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์โดยให้ปรากฏเป็นข้อความ เช่น การเขียนบนกระบะทราย ตามความเชื่อจีน↩︎
21. “ฉี่หลิง” ในที่นี้หมายถึงการเปิดให้เกิดการสื่อสารกับวิญญาณตามความเชื่อพื้นบ้าน↩︎
22. “ทุคติภูมิทั้งสาม” ในที่นี้หมายถึงภพภูมิแห่งทุกข์สามประเภทตามความเชื่อทางพุทธศาสนา ได้แก่ ภูมิสัตว์เดรัจฉาน ภูมิเปรต และนรก↩︎
23. “ใจทั้งสอง” เป็นถ้อยคำในคาถาจีน อรรถกถาอธิบายโดยเชื่อมโยงความกำหนัด จิต และความคิดที่ค่อย ๆ สงบลง ฉบับแปลคงถ้อยคำของคาถาไว้โดยไม่กำหนดคำอธิบายเพียงแบบเดียว↩︎
24. คาถา “ข้าสร้างอกุศลกรรม…” เป็นคำของผู้สำนึกผิดในเรื่องที่เล่าไว้ในสังฆาฏสูตร (僧伽吒經)↩︎
25. “หยวนหยาง” (元阳) ในที่นี้หมายถึงพลังหยางดั้งเดิมที่ติดตัวมาแต่กำเนิด ตามกรอบความคิดหยิน–หยางของจีน↩︎