206. หมายเหตุผู้แปล: ย่อหน้านี้ถ่ายทอดคำวิจารณ์ของผู้เขียนเอกสาร รวมทั้งค่านิยมเรื่องพรหมจรรย์ แนวคิดเรื่องพลังหยวนหยาง และความเชื่อเรื่องผลกรรม มิใช่คำวินิจฉัยทางการแพทย์หรือข้อพิสูจน์ว่าการอ่านหรือการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองทำให้เสียชีวิตก่อนวัย “เจ็ดชุ่น” เป็นถ้อยคำที่ใช้เรียกพู่กันในต้นฉบับ ไม่ได้แปลงเป็นหน่วยวัดสมัยใหม่↩︎
207. ต้นฉบับภาษาจีนแบบข้อความที่ใช้แปลมีเพียงชื่อและคำชี้แจงนี้ ไม่มีเนื้อหาตาราง คำชี้แจงที่ให้ค้นหาทางอินเทอร์เน็ตเป็นข้อความจากต้นฉบับและยังคงไว้ หนังสือเล่มนี้มีคำแปลตารางที่ผ่านการตรวจทานแล้วแนบเป็นภาคเสริมอ้างอิงภายนอกแยกต่างหาก โดยอาศัยหนังสือ ‘กระจกวิเศษแห่งอายุและสุขภาพ’ ฉบับภาษาจีนสมัยใหม่ พร้อมระบุแหล่งที่มา ความต่างระหว่างฉบับ และข้อความที่ยังมีข้อสงสัย ไม่ถือว่าภาคเสริมนี้เป็นตารางต้นฉบับที่ขาดไปจากไฟล์ TXT ฉบับเดียวกัน↩︎
208. เรื่องถัดไปเป็นคำบอกเล่าที่ลงชื่อเมี่ยวเซิงท้ายเรื่อง เสียง “ข้าพเจ้า” และข้อยืนยันเกี่ยวกับความฝันหรือปรโลกเป็นของผู้เล่า ไม่ใช่คำรับรองจากผู้แปล↩︎
209. อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณหมายถึงการตรัสรู้อันสมบูรณ์ไม่มีสิ่งใดสูงกว่า ส่วน “ไม่กล่าวว่าสภาวธรรมดับสูญ” ในข้อความคัมภีร์ที่ยกมามุ่งปฏิเสธความเห็นว่าธรรมทั้งหลายสูญสิ้นโดยสิ้นเชิง ผู้เล่านำข้อความนี้มาใช้สนับสนุนข้อโต้แย้งของตน↩︎
210. ผู้เล่าตีความอาการของตนในกรอบเรื่องวิญญาณของหนังสือ แต่อาการมองเห็นเปลี่ยนไปควรได้รับการตรวจ หากสูญเสียการมองเห็นอย่างฉับพลันต้องรับความช่วยเหลือฉุกเฉิน ไม่ควรใช้เรื่องนี้วินิจฉัยตนเอง ดู NHS↩︎
211. ตอนนี้รวมข้อความอ้างและคำเล่าความจากหลายคัมภีร์ อุปมาดินบนเล็บพบในสังยุกตาคม (T0099) ส่วนข้อความจากมหาปรินิพพานสูตร (T0374) ในที่นี้เป็นการเล่าความย่อ ไม่ใช่คำแปลตรงทุกคำของพระสูตร↩︎
212. รายนามในข้อความพระสูตรครอบคลุมพระพุทธะ ผู้ปฏิบัติ ศาสนิก เทพ ผู้มีฐานะต่าง ๆ สตรี เด็ก และอมนุษย์ เพื่อแสดงการปรากฏกายตามผู้ที่จะได้รับการโปรด ข้อสรุปเรื่องพระแม่มารีย์หลังจบคำอ้างเป็นข้อเสนอของผู้เขียนเรื่องนี้ ไม่ใช่ข้อความที่กล่าวถึงพระแม่มารีย์โดยตรงในสัทธรรมปุณฑรีกสูตร และไม่ใช่คำสอนร่วมของทุกศาสนา↩︎