ที่นี่หินก้อนเดียวกลับมีวิญญาณผู้มีบาปมากมายอยู่ข้างบน หินก้อนเล็กมากข้างตัวฉันนี้มีถึงสี่สิบห้าตน ก้อนอื่นมีมากกว่านั้นอีก วิญญาณผู้มีบาปทางซ้ายต่างยืนหรือนั่งตามลำพังบนก้อนหินริมทะเล รับโทษหนักทุกข์ทรมานจากการเกิดตายวนเวียนไม่หยุด ลองดูวิญญาณชายที่อยู่ข้างตัวนี้เถิด เขาเพิ่งรู้สึกตัว เริ่มฟื้นแล้ว ลุกขึ้นนั่งบนก้อนหิน ด้วยแรงชักนำของผลกรรมชั่วจากการตกปลา ขณะนี้เขาดูเหมือนลืมความทุกข์เมื่อครู่ไปหมดแล้ว
ฉันเห็นภาพปลารูปแบบต่าง ๆ ว่ายอยู่ในทะเลผุดขึ้นในใจเขา เขาคิดว่าตนจะต้องตกปลาทะเลแปลก ๆ เหล่านี้ได้แน่ พอตกได้จะย่างกินบนเรือทันที พลางชมทิวทัศน์ไปด้วย เขามองปลากระบี่ในทะเลด้วยแววตายินดี ข้างกายมีคันเบ็ดไฟฟ้ายาวคันหนึ่ง เมื่อมือแตะคันเบ็ด คันเบ็ดก็ยกตัวขึ้นเองทันที แล้วเกี่ยวศีรษะวิญญาณผู้มีบาปไว้อย่างรวดเร็วแม่นยำ ดูให้ชัดอีกหน่อย คงเป็นตะขอเหล็กคมรูปโค้งครึ่งวงที่อยู่บนคันเบ็ด เกี่ยวศีรษะเขาโดยเข้าไปทางปาก ตอนนี้ในใจเขาดำมืดไปหมด เจ็บจนร้องไม่ออก เลือดเริ่มไหลจากปาก แขนขาดิ้นรนสะเปะสะปะ ยิ่งดิ้นตะขอก็ยิ่งเกี่ยวลึกเข้าไป
คันเบ็ดเหวี่ยงวิญญาณผู้มีบาปลงทะเลอย่างรวดเร็วเข้าไปในปากปลากระบี่เหล็กตัวเล็ก169 ตัวนี้ยาวสองเมตร เมื่อถูกเหวี่ยงลงไป วิญญาณผู้มีบาปตกลงบนเสาเหล็กปลายแหลมข้างปากปลาเข้าพอดี เขาถูกเสียบค้างไว้อย่างตื่นตระหนกหวาดกลัว เลือดสดพุ่งออกทั่วร่าง ปลากระบี่เหล็กคำรามน่ากลัว แล้วกัดฉีกศีรษะเขาจนขาด จมูกและดวงตาถูกกินก่อน คำที่สองกินส่วนล่างของศีรษะลงมาถึงลำคอ เขาทุกข์ทรมานจนแขนขาหดเกร็งสั่น ปลากระบี่เหล็กใช้ปากแหลมกรีดท้องเขา แล้วค่อย ๆ กินเครื่องในจนหมด จนกระทั่งกินวิญญาณทั้งตนหมดสิ้น เมื่อกินเสร็จ มันจะคายซากวิญญาณที่แตกกระจัดกระจายชุ่มเลือดทั้งหมดกลับขึ้นไปบนก้อนหินเมื่อครู่ หลังถูกคายกลับขึ้นหิน ลมกรรมในนรกวิญญาณโดดเดี่ยวตกปลาในทะเลกระบี่ก็พัดมา ทำให้วิญญาณผู้มีบาปกลับคืนสภาพและฟื้นขึ้น พอถูกลมแห่งกรรมนี้พัด ร่างเขาก็คืนสภาพและฟื้นขึ้นเอง แล้วรับโทษซ้ำต่อไป เฮ้อ! นี่เป็นความทุกข์ทรมานอย่างที่สุดไม่มีสิ่งใดเปรียบ!
ท่านตุลาการสั่งให้ยักษ์พาวิญญาณผู้มีบาปตนนี้มาให้อาอวี้สัมภาษณ์ เขายังหมดสติอยู่ ยักษ์หิ้วมาแล้วก็ยังสะลึมสะลือ ฉันกำลังทำสีหน้าอึดอัดใจ หมดสติอย่างนี้จะสัมภาษณ์ได้อย่างไร? ยักษ์รีบอธิบายว่า ตอนนี้จะให้เขาดื่มน้ำขิงเรียกวิญญาณกลับของปรโลกหนึ่งชาม เพื่อเพิ่มอุณหภูมิร่างกายเล็กน้อย และฟื้นพอพูดได้ ก็จะสัมภาษณ์ได้แล้ว เมื่อสัมภาษณ์เสร็จจึงให้ลมกรรมพัดต่อเพื่อรับโทษ
ยักษ์สาดน้ำเย็นปลุกวิญญาณผู้มีบาปให้ฟื้น หลังดื่มน้ำขิงเรียกวิญญาณกลับ เขาก็เริ่มเป็นปกติ แต่ยังดูอ่อนล้าและทรมานมาก ยักษ์สั่งให้เขาบอกตามจริงว่าเหตุใดจึงตกนรกแห่งนี้มารับทุกข์170
วิญญาณผู้มีบาป: “ตอนมีชีวิตผมทำธุรกิจขายส่งอาหารทะเลแห้งในเมืองแห่งหนึ่งทางตะวันออก หาเงินได้มาก แต่มีเพื่อนรู้ใจน้อยเหลือเกิน รู้สึกว่าไม่มีใครรอบตัวจริงใจกับผม ผมเป็นคนโดดเดี่ยว ส่วนเพื่อนกินเพื่อนเที่ยวทางธุรกิจนั้นมีมาก ล้วนเป็นเพื่อนจอมปลอม ต่างใช้ประโยชน์กัน ทุกวันยังต้องยิ้มเข้าหากัน ไม่มีความหมายเลย ผมไม่อยากทำธุรกิจขายส่งอาหารทะเลมานานแล้ว เพียงแต่ธุรกิจดีมาตลอด จึงทำเพื่อหาเงินเท่านั้น อีกทั้งผมชอบตกปลาเป็นพิเศษตั้งแต่เด็ก เหตุสำคัญที่สุดที่ทำให้ผมตกนรกแห่งนี้คือ ตอนนั้นคิดว่าตนยังหนุ่มก็มีฐานะมั่นคงแล้ว น่าจะลองทำธุรกิจที่ตนชอบดูบ้าง ถึงขาดทุนก็ไม่เป็นปัญหามาก ผมจึงเริ่มเสาะหาอุปกรณ์ตกปลาเฉพาะทางจากทั่วโลก รวมทั้งหาอุปกรณ์ เสื้อผ้า และเครื่องมือคุณภาพดีสำหรับผจญภัยและปีนเขา แล้วเปิดร้านที่เน้นขายอุปกรณ์ตกปลาโดยเฉพาะ และขายสินค้าเกี่ยวกับการผจญภัยปีนเขาบ้างด้วย
ผมเปิดร้านด้วยความคิดว่า ลองดู ถ้าขาดทุนก็ช่างมัน ใครจะรู้ว่าร้านตกปลาแห่งนี้กลับขายดีมาก ทำให้ผมมั่นใจขึ้นมาก ทั้งยังได้รู้จักเพื่อนนักตกปลาที่ชอบสิ่งเดียวกัน ผมจึงคิดส่งเสริมทักษะตกปลาเพื่อเพิ่มยอดขายของบริษัท”
“หลังส่งเสริมการขาย ธุรกิจของบริษัทก็ก้าวขึ้นไปอีกระดับภายในเวลาไม่นาน ผมเองก็คิดว่าตนลงทุนเก่ง จึงยิ่งโหมประชาสัมพันธ์ไปยังบริษัท บุคคล และกลุ่มต่าง ๆ จัดกิจกรรมอย่างงานวันเกิดสนุกสนานบนเรือล่องแม่น้ำตกปลา หรือบริการแบบแพ็กเกจครบชุด เป็นต้น ผมยังช่วยคนที่สนใจเหมือนกันเปิดร้านอาหารตกปลา ร้านขายอุปกรณ์ตกปลา และอื่น ๆ ต่อมาจึงคิดว่าจะทุ่มเทกำลังทั้งหมดเพื่อวางแผนอนาคตอันสวยงาม ว่าจะขยายบริษัทตกปลาต่อไปอย่างไร”
“เพราะทรัพย์สินครอบครัวเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ผมจึงยกระดับที่อยู่อาศัยไปอยู่ในย่านคนรวย ครอบครัวสามคนของเราย้ายเข้าอยู่คฤหาสน์หลังใหญ่ขนาดหลายพันฉื่อ171 มีคนรับใช้หลายคนในบ้าน แต่ช่วงเวลาดี ๆ อยู่ได้ไม่นาน หลังย้ายเข้าคฤหาสน์ไม่ถึงสามเดือน ลูกชายเริ่มอ่อนไหวและขี้กลัวมาก ทั้งวันหวาดผวาว่ามีคนจะตีเขา แต่ที่บ้านไม่มีใครจะตีเขาเลย ภรรยาผมก็ปวดเอวและเป็นโรคซึมเศร้า ทั้งยังอาละวาดทุกวัน สงสัยว่าผมมีความสัมพันธ์นอกสมรส เป็นต้น คนรับใช้ในบ้านก็เปลี่ยนไม่หยุด”
“ภรรยาและลูกชายต่างไปพบจิตแพทย์ กินยาและฉีดยา แต่อาการไม่เพียงไม่ดีขึ้น ยังรุนแรงขึ้นอีก ต่อมาขอเพียงมีเสียงอะไรดังขึ้นกะทันหันในบ้าน ลูกชายก็กลัวจนไปหลบ ลูกชายที่แต่ก่อนไร้เดียงสาร่าเริงกลับกลัวแสงจ้า ชอบที่มืดสลัว เพื่อไม่ให้แสงแดดส่องเข้าบ้านโดยตรง จึงต้องปิดม่านทุกบาน ส่วนผมเพราะความสัมพันธ์กับภรรยาไม่ดี อยู่บ้านก็ถูกด่า จิตใจไม่ดี จึงเริ่มนัดเพื่อนไปดื่มเหล้าร้องคาราโอเกะแก้กลุ้มทุกวัน ทั้งยังมีความสัมพันธ์นอกสมรสกับหญิงสาวคนหนึ่งที่คาราโอเกะ ทำให้เธอตั้งครรภ์สองครั้ง และยุยงให้เธอทำแท้ง”172