“ผมเริ่มใช้ชีวิตหมกมุ่นในสุราและความสำเริงสำราญ บางครั้งไม่กลับบ้านเลย แต่ในใจยังนึกถึงลูกชาย ครั้งหนึ่งหลังเมาสุรา ผมมีไข้แล้วหมดสติ รถพยาบาลพาไปโรงพยาบาล พอเข้าโรงพยาบาลครั้งนี้ก็ตรวจพบมะเร็งตับระยะสุดท้าย หลังถูกความเจ็บปวดสารพัดทรมานอยู่สามเดือน ผมก็จำต้องจากโลกมนุษย์ไปอย่างทุกข์ทรมาน ฮือ ฮือ ฮือ... ผมยังไม่ทันเข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ถูกหนิวโถวกับหม่าเมี่ยนใช้โซ่เหล็กลากมานรกอย่างมึนงงแล้ว”173
พญายมราชผู้ครองปรโลกทรงตบโต๊ะด้วยพระพิโรธแล้วตรัสว่า “xxx เจ้ารู้ความผิดของตนหรือไม่? นำบุญวาสนาอันอุดมมาเกิดในโลกมนุษย์ แต่ไม่ใช้ให้ดี ไม่ทำความดีบ่มเพาะบุญต่อ กลับใช้บุญวาสนาไปในทางที่ผิด ประกอบอาชีพฆ่าสัตว์ทำลายชีวิต ทั้งยังยุยงผู้อื่นให้ทำด้วย ทำลายความคิดความเห็นของผู้คนอย่างร้ายแรง ตัดจิตเมตตากรุณาของคน!
กรรมชั่วที่หนักที่สุดของเจ้าในชาตินี้คือการตกปลาฆ่าสัตว์ ให้คุมตัวลงไปรับโทษในนรกวิญญาณโดดเดี่ยวตกปลาในทะเลกระบี่หนึ่งหมื่นปีก่อน จนกว่าร้านตกปลาในโลกมนุษย์ทั้งหมดที่เปิดขึ้นเพราะเจ้าจะเลิกกิจการ เจ้าจึงออกมาพบข้าได้ แล้วค่อยพิพากษาความผิดอื่นต่อ!”
ตอนนั้นวิญญาณผู้มีบาปตกใจจนร้องขอความช่วยเหลือเสียงดัง คุกเข่าถามพญายมราชว่า “ร้านตกปลาของผมเปิดเพียงแปดปี ทำไมต้องถูกตัดสินให้รับโทษในนรกหนึ่งหมื่นปีด้วยขอรับ? ทั้งยังต้องรอให้ร้านตกปลาทั้งหมดเลิกกิจการ ร้านอื่นเกี่ยวข้องอะไรกับผม ผมไม่ได้เป็นผู้ถือหุ้นเสียหน่อย!”
พญายมราชยังตรัสด้วยพระพิโรธว่า “ร้านตกปลาในโลกมนุษย์ขณะนี้ ขอเพียงเปิดกิจการเพราะได้รับอิทธิพลจากโฆษณาของเจ้า บัญชีเหตุและผลตามกฎแห่งปรโลกนี้ เจ้าต้องรับแรงกรรมห้าส่วนในสิบ เจ้าของร้านก็รับห้าส่วนในสิบเช่นกัน หากเจ้าของร้านเปิดสาขาที่สองต่อ เจ้ารับสามส่วนในสิบ ส่วนเจ้าของร้านรับเจ็ดส่วนในสิบ หากไม่มีอิทธิพลโฆษณาของเจ้า ร้านที่ก่อกรรมฆ่าสัตว์เหล่านี้ก็จะไม่เปิด ส่วนร้านที่ไม่ได้เปิดเพราะโฆษณาของเจ้าดึงดูด ปรโลกก็จะไม่บันทึกโทษใส่ชื่อเจ้าอย่างส่งเดช
เจ้าหน้าที่สำคัญของปรโลกล้วนมีการรักษาศีลเป็นพื้นฐาน ผู้รักษาศีลมีรัศมีกาย ยิ่งคุณแห่งศีลบริสุทธิ์ ตำแหน่งก็ยิ่งสูง เดิมทีตอนนี้เจ้าควรเป็นผู้มั่งคั่งสูงศักดิ์มาก สุขภาพดี และครอบครัวเจริญรุ่งเรืองในโลกมนุษย์ เจ้าเคยเป็นผู้ทำความดีอย่างยิ่งในชาติหนึ่ง ทำทานสะสมบุญวาสนาไว้มาก เหตุปัจจัยของผลดีมาสุกงอมในชาตินี้ ดังนั้นชาตินี้ไม่ว่าประกอบอาชีพใดก็จะรุ่งเรือง ทั้งยังมีผู้คนเกื้อหนุน ทรัพย์สินครอบครัวจะเป็นสองเท่าของที่เจ้ามีอยู่จริง ไม่นึกว่าเมื่อเกิดมาชาตินี้ เจ้ากลับตกปลาตลอด พอเรียนจบยังไปทำธุรกิจขายส่งอาหารทะเล เงินที่ได้จากธุรกิจขายส่งอาหารทะเลทั้งหมดนั้น แลกมาด้วยการสูญเสียบุญวาสนา
ธุรกิจขายส่งอาหารทะเลทำให้บุญวาสนาในชาตินี้ของเจ้าหายไปอย่างรวดเร็วครึ่งหนึ่ง ปรโลกส่งคำเตือนผ่านความฝันหลายครั้งแล้ว ให้เจ้าฝันว่าถูกสัตว์ทะเลกินหรือไล่ฆ่า ความฝันนั้นคือสัญญาณเตือนว่าเจ้าควรหยุด ควรประกอบอาชีพสุจริต อย่าใช้บุญวาสนาอย่างสิ้นเปลืองไปกับกรรมชั่วฆ่าสัตว์อีก แต่เจ้ากลับไม่รู้ตัว ไม่สำรวจตน และไม่มีจิตที่สำนึกผิดในกรรมที่ตนก่อไว้ ยังเพิ่มความถือตัวและพิษแห่งความโลภ ไม่ทำความดีสะสมคุณธรรม ทั้งยังส่งเสริมขยายร้านตกปลาที่ฆ่าสัตว์อย่างไม่หยุด โดยอ้อมผลักดันให้ธุรกิจร้านอาหารตกปลาในโลกมนุษย์เติบโต หนี้เหตุและผลตามกฎแห่งปรโลกนี้ เจ้าต้องค่อย ๆ รับทุกข์ชดใช้ในนรกแห่งปรโลก
หากเจ้าประกอบอาชีพสุจริตบางอย่างในโลกมนุษย์ ขอเพียงไม่ก่อความชั่วร้ายใหญ่หลวง แม้ไม่ได้ทำความดี ปฏิบัติธรรม หรือสะสมบุญเป็นพิเศษ ด้วยบุญวาสนาของเจ้า ขณะนี้ก็ควรยังใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในโลกมนุษย์ ไม่ถึงกับตกนรกรับความทุกข์ไร้ประมาณไร้ขอบเขตอย่างบัดนี้”
พญายมราช: “ยักษ์วิญญาณโดดเดี่ยว!”
ยักษ์วิญญาณโดดเดี่ยว: “อยู่ขอรับ!”