อาอวี้: “ขอบพระคุณท่านตุลาการค่ะ! รบกวนท่านนำทางด้วย”
ดีใจจริง ๆ! อีกครู่จะได้พบเทพเฉิงหวงผู้เก่าแก่ในตำนาน ลองคิดดูว่าจะถามอะไรเมื่อเข้าเฝ้าดี ช่างละอายที่ตนเป็นปุถุชนพื้นภูมิต่ำต้อย ไร้คุณธรรมไร้การปฏิบัติ ไม่มีอะไรดี ๆ จะถาม ถามเรื่องพญายมราชผู้ครองปรโลก ซึ่งเป็นผู้ปกครองสูงสุดของปรโลกดีกว่า! เหตุใดพระองค์จึงต้องเป็นพญายมราชในนรก ทุกคนพบพญายมราชก็กลัว อีกครู่ก็จะได้คลี่คลายข้อสงสัยในใจ พวกเราใกล้ถึงแล้ว! เรือนใหญ่แบบโบราณเบื้องหน้าค่อย ๆ ปรากฏแก่สายตา พวกเราค่อย ๆ ร่อนลงบนพื้นราบ
สำนักเฉิงหวงสีน้ำตาลเข้มที่งดงามแบบโบราณปรากฏตรงหน้า ผู้เฝ้าประตูไม่ใช่ยักษ์ แต่เป็นนักรบสองนายแต่งกายแบบโบราณถืออาวุธ เมื่อเห็นท่านตุลาการ ทั้งสองก็ยิ้มและคำนับต้อนรับ
ทั้งสองกำลังก้มคำนับท่านตุลาการแล้วกล่าวว่า “เทพประตูซ้ายขอคารวะท่านตุลาการ! เทพประตูขวาขอคารวะท่านตุลาการ!”
เทพประตูซ้ายกล่าวว่า “ท่านเฉิงหวงกำชับพวกเราไว้แล้วว่า ท่านตุลาการจะพาผู้เขียนหนังสือ ‘กฎแห่งปรโลกอันไร้ปรานี’ ซึ่งห้อยป้ายอาญาสิทธิ์ของปรโลก คนในโลกมนุษย์ชื่อซ่างกวนอวี้ฮวา มาสัมภาษณ์ท่านเฉิงหวง คงเป็นท่านซ่างกวนอวี้ฮวาผู้อยู่ข้างท่านตุลาการนี่เอง!” เทพประตูทั้งสองมองป้ายอาญาสิทธิ์ที่ห้อยอยู่บนตัวฉันพร้อมกัน
ท่านตุลาการกล่าวว่า “ไม่ต้องมากพิธี! ผู้นี้คืออุบาสิกาซ่างกวนอวี้ฮวา อาอวี้ ผู้เขียน ‘กฎแห่งปรโลกอันไร้ปรานี’ จริง ขอเทพประตูซ้ายนำทางไปคารวะท่านเฉิงหวงด้วย”
เทพประตูทั้งสองหน้าตาไม่ดุมาก รูปร่างค่อนข้างกำยำ คล้ายนักรบโบราณตัวสูงใหญ่ สำนักเฉิงหวงแห่งนี้กว้างใหญ่มาก เป็นจวนระดับขุนนางปรโลกอีกแห่งหนึ่ง รอบบริเวณมีเจ้าหน้าที่หลายคนแต่งกายแบบถู่ตี้กงเดินไปมา เมื่อพบท่านตุลาการต่างก็ยิ้มและคำนับ
เมื่ออาอวี้มองไป เห็นซุ้มประตูใหญ่สองซุ้มอยู่ตรงหน้าทางซ้ายและขวา ด้านซ้ายเขียนว่า “คุณธรรมที่ไม่ประกาศนำบุญวาสนายาวนาน” ด้านขวาเขียนว่า “คุณธรรมที่ประกาศนำบุญวาสนาชั่วขณะ” ตรงกลางอาคารข้างหน้ามีอักษรใหญ่สามตัวว่า “福德宫” — วังฝูเต๋อ177
เทพประตูซ้ายกล่าวว่า “เชิญท่านตุลาการกับอุบาสิกาอาอวี้เข้าไป ท่านเฉิงหวงกำลังทำงานอยู่ในห้องโถงใหญ่”
เทพเฉิงหวงมีรูปลักษณ์เป็นผู้อาวุโสสมัยโบราณที่เมตตา สวมเครื่องแต่งกายโบราณหนาหนัก เมื่อเห็นพวกเราก็ยิ้ม