“หญิงสามัญชนซ่างกวนอวี้ฮวาขอคารวะท่านเฉิงหวงค่ะ! วันนี้มาเยี่ยมคารวะ อยากถามว่า พญายมราชผู้ครองปรโลก ผู้บัญชาการสูงสุดของปรโลก มีเหตุปัจจัยใดจึงดำรงตำแหน่งสูงสุดนี้คะ?
ข้าพเจ้ารู้ตั้งแต่เด็กว่ามีพญายมราชผู้ตัดสินเรื่องราวอย่างยุติธรรม ชาตินี้ผู้ที่เล่าเรื่องพญายมราชให้ฟังเป็นคนแรกคือย่าของข้าพเจ้า นึกถึงตอนเด็กที่มักเห็นย่าถูกสะใภ้ทั้งหลายกดขี่ ทุบตี และด่าทอ ย่าทนรับแล้วปล่อยเรื่องจบทุกครั้ง ไม่เคยไปฟ้องพ่อหรืออาทั้งหลาย ย่าเชื่อมั่นว่าในปรโลกมีพญายมราชที่ดุร้าย ทั้งยังสอนข้าพเจ้าเสมอว่า การอยู่ร่วมกับผู้อื่นต้องยึดความอดทนเป็นหลัก คำสอนช่วงหนึ่งของย่าที่ผุดในใจบ่อย ๆ คือ ‘ยัยหนูเอ๋ย จำไว้นะ อย่ากลัวว่าจะเสียเปรียบ ถูกใส่ร้ายหรือเข้าใจผิด เวลาพวกเราทำอะไร ฟ้ามองอยู่ ทุกคนต้องตาย ในปรโลกมีพญายมราชซึ่งจะจัดการทุกสิ่งอย่างยุติธรรมเอง ขอเพียงการกระทำของเราไม่ผิดต่อผู้อื่น ก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจว่าจะเสียเปรียบ ถูกใส่ร้ายหรือเข้าใจผิด การอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัวย่อมต้องมีคนรับและคลี่คลายแรงกดดันต่าง ๆ แม้คำพูดและการกระทำของอาสะใภ้ทั้งหลายจะเกินเลย ย่าเป็นผู้ใหญ่ รับไว้คนเดียวแล้วรักษาความสงบในบ้านได้ก็พอแล้ว แต่หลานเอ๋ย ห้ามเอาอย่างพฤติกรรมไม่ดีที่ตีด่าคนเด็ดขาด มิฉะนั้นโตขึ้นแต่งเข้าบ้านสามีแล้วจะทำให้คนรังเกียจ เป็นผู้หญิงต้องอดทนให้ได้ พวกเราจะไม่ทำสิ่งที่ทำร้ายผู้อื่นตลอดไป ยอมให้คนอื่นผิดต่อเรา แต่เราไม่ผิดต่อคนอื่นก็พอ เมื่อผู้อื่นผิดต่อเรา เราไม่คิดเล็กคิดน้อยในเรื่องเช่นนี้ ไม่เก็บไว้ในใจ ลืมมันเสีย เบื้องบนและพญายมราชย่อมรู้เอง’178
อาอวี้ได้ยินย่าบอกมาตั้งแต่เล็กเสมอว่า พญายมราชยุติธรรมเพียงใด และทรงรู้ทุกอย่าง อาอวี้จึงอยากถามเรื่องพญายมราชผู้ครองปรโลก ผู้ปกครองสูงสุดของปรโลก ว่าเหตุใดพระองค์จึงต้องเป็นพญายมราชอยู่ในนรกคะ?”
เทพเฉิงหวง: “ยินดีต้อนรับอาอวี้มาสัมภาษณ์ในปรโลก พวกเราในปรโลกทุกระดับต่างสนับสนุนการจัดพิมพ์ ‘กฎแห่งปรโลกอันไร้ปรานี’ อย่างเต็มที่ ทุกเรื่องทุกสิ่งไม่พ้นเหตุปัจจัยและผลกรรม ย่าของท่านเคยมีชาติหนึ่งเป็นแม่ลูกกับท่าน ในชาตินั้นย่าหัวเราะเยาะการกราบพระพุทธเจ้าของท่าน ยังดีที่เพียงหัวเราะเยาะ ไม่ได้ทำสิ่งอื่นขัดขวาง เพราะกรรมจากการหัวเราะเยาะอาอวี้กราบพระพุทธเจ้าสุกงอม ชาตินี้จึงหลังค่อมและถูกคนในบ้านกดขี่ตีด่า แต่ข้อดีคือชาตินี้ย่าของท่านเผชิญเหตุปัจจัยย้อนแย้งและแรงกดดันต่าง ๆ ในครอบครัวโดยไม่เกิดโทสะเพิ่มกรรมดำ ทั้งยังทนรับความไม่ราบรื่น จึงนอกจากลบล้างกรรมเก่าไปตามเหตุปัจจัยแล้ว ยังสะสมบุญวาสนาที่จะได้เลื่อนขึ้นสวรรค์ในภายหน้าด้วย179
สรรพสัตว์แต่ละตนต่างกำลังสร้างชีวิตในอนาคตของตนเอง คนทั้งปวงไม่พ้นกรรมสามชนิด คือกรรมดี กรรมชั่ว และอัพยากตกรรม ซึ่งไม่จัดเป็นดีหรือชั่ว ตัวอย่างเช่น คนสามคนซื้อเสื้อสีดำแบบเดียวกันพร้อมกัน ก ซื้อเพื่อให้เพื่อนบ้านยากจน สีดำไม่เห็นคราบง่าย ไม่ต้องซักบ่อย จึงสะดวก ก กำลังทำกรรมดี อนาคตจะได้รับผลดี ข คิดว่าซื้อเสื้อดำนี้จะสะดวกเวลาไปขโมยของตอนกลางคืน ข กำลังทำกรรมชั่ว อนาคตจะได้รับผลชั่ว ส่วน ค ไม่มีอะไรทำ ซื้อหรือไม่ซื้อก็ได้ เจ้าของร้านบอกให้ซื้อก็ซื้อ ค กำลังทำอัพยากตกรรม อนาคตจะได้รับผลของอัพยากตกรรม หากกรรมดีมีกำลังมากก็ได้รับผลเป็นมนุษย์หรือเทวดา หากกรรมชั่วมีกำลังมากก็ตกนรก ภูมิเปรต หรือภูมิเดรัจฉาน หากอัพยากตกรรมมีกำลังมาก ส่วนใหญ่จะเข้าสู่ภูมิมนุษย์หรือภูมิผี กล่าวคือยังไม่พ้นภพทั้งสาม หากต้องการพ้นภพทั้งสาม พ้นการเกิดตาย และได้ความหลุดพ้นอันยิ่งใหญ่ตลอดไป ต้องรักษาศีล ระลึกถึงพระพุทธเจ้า ปฏิบัติคุณธรรมที่ไม่ประกาศและกุศลธรรมทั้งหลาย ตั้งมหาโพธิจิตและความปรารถนาดี กล่าวคือเบื้องบนมุ่งแสวงหาพุทธมรรคอันสูงสุด เบื้องล่างช่วยชี้นำสรรพสัตว์ผู้ทุกข์ยากทั้งปวง ต้องมีแต่ความปรารถนาดีอันบริสุทธิ์ ไม่มีความเห็นแก่ตัวหรือความคิดเจือปน หากในความปรารถนาดีนั้นมีความเห็นแก่ตัวหรือความคิดเจือปนเพียงเล็กน้อย อนาคตตนก็ยังต้องรับผลของความเห็นแก่ตัวหรือความคิดเจือปนเล็กน้อยนั้น180
ส่วนเหตุใดพญายมราชจึงเป็นผู้ปกครองสูงสุดของปรโลกนั้น เป็นเพราะในอดีตชาติหนึ่ง พระองค์เป็นแม่ทัพใหญ่ในโลกมนุษย์ ผู้เปี่ยมด้วยความเที่ยงตรงและน่าเกรงขาม แม่ทัพใหญ่บัญชาการกองทัพใหญ่หลายกอง ครั้งหนึ่งในมหาสงคราม ฝ่ายศัตรูใช้กลอุบายคดโกงเจ้าเล่ห์ ทำให้แม่ทัพใหญ่ผู้เที่ยงตรงสู้ไม่ไหวและพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ ตอนนั้นแม่ทัพโศกเศร้าอย่างที่สุด ปฏิญาณต่อฟ้าว่า ‘บัดนี้ข้าจำต้องพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ หากภายหน้ามีโอกาสจะต้องแก้แค้น ลงโทษผู้กระทำผิดกฎหมายที่คดโกงเจ้าเล่ห์ทุกคนอย่างเข้มงวด ข้าจะทำให้พวกเขาสำนึกแก้ไขอย่างจริงใจ กลับมาเป็นคนดีอีกครั้ง’
เหล่านักรบที่ติดตามแม่ทัพใหญ่ในเวลานั้นก็ร่วมตั้งปณิธานตามแม่ทัพว่า จะลงโทษผู้กระทำผิดกฎหมายที่คดโกงเจ้าเล่ห์ทั้งหมดอย่างเข้มงวด ขณะที่แม่ทัพใหญ่ตั้งปณิธานด้วยความโศกเศร้าอย่างที่สุดนี้ มีความโทษตนเองว่าระวังป้องกันไม่เพียงพอ ทำให้นักรบใต้บังคับบัญชาพลอยพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ การโทษตนเองเช่นนี้เป็นกิเลสแห่งโทสะชนิดหนึ่ง เป็นการตั้งความปรารถนาดีที่เจือปนความปรารถนาร้ายจะล้างแค้น และเพราะปณิธานนี้เอง จึงทำให้แม่ทัพใหญ่กลายเป็นพญายมราชผู้ครองปรโลก
บัดนี้พญายมราชต้องรับทุกข์จากการถูกกรอกทรายร้อนลงพระศอในปรโลกทุกวัน วันละสามเวลา เช้า กลางวัน และเย็น ครั้งละสิบห้านาที แต่ละวันเมื่อถึงเวลารับโทษ ยักษ์สองตนผู้มีหน้าที่ลงโทษพระองค์จะเข้าจับพร้อมกัน ตนหนึ่งจับพระเศียร อีกตนหนึ่งนำทรายเหล็กร้อนมากรอกลงพระศอไม่หยุด พระองค์จะถูกกรอกจนหมดสติ แล้วลมกรรมก็พัดให้ฟื้น เมื่อฟื้นแล้ว ยักษ์ทั้งสองก็จับพระองค์อีก กรอกทรายเหล็กร้อนซ้ำ วนเวียนรับโทษเช่นนี้สิบห้านาที เมื่อพ้นสิบห้านาที พญายมราชจะฟื้นคืนเอง ทุกสิ่งกลับเป็นปกติ
การที่พญายมราชรับทุกข์จากทรายเหล็กร้อนกรอกพระศอ เป็นผลกรรมจากการตั้งปณิธานจะแก้แค้นในอดีต ในโลกมนุษย์ทุกวันมีคนตั้งความปรารถนาร้ายทั้งใหญ่เล็ก ผู้ใดตั้งความปรารถนาร้าย รัศมีกายจะหม่นลงทันที สนามแม่เหล็กด้านลบของความปรารถนาร้ายจะผูกผู้ตั้งไว้อย่างแน่นหนาตลอดทุกชาติ181
หากรัศมีกายอันมีมาแต่เดิมของคนถูกทำลาย ชีวิตจะมีอุปสรรคซ้ำซ้อน เหนื่อยยากขึ้นมาก เว้นแต่จะสำนึกผิดในกรรมที่ตนก่อไว้อย่างจริงใจจนบริสุทธิ์ได้ทันท่วงที และไม่ทำผิดอีกตลอดไป หากก่อนผลของความปรารถนาร้ายจะสุกงอม ผู้ตั้งมีกรรมดีเบากว่ากรรมชั่ว ทั้งยังไม่มีวาสนาได้พบกัลยาณมิตรชี้นำให้สำนึกผิดในกรรมที่ตนก่อไว้ ชีวิตก็จะถูกสนามแม่เหล็กด้านลบของความปรารถนาร้ายพันธนาการ จนผลร้ายสุกงอม เมื่อนั้นจะมีความทุกข์อันไม่มีประมาณ