รถหน้าพัง รถหลังระวัง นี่จึงเป็นยาอายุยืนไม่แก่
‘รถหน้า’ คือรถที่แล่นข้างหน้า ‘พัง’ คือล้มเสีย ‘รถหลัง’ คือรถที่ตามมา ‘ระวัง’ คือรอบคอบ กล่าวคือหากคนใช้ผู้หลงกามในอดีตซึ่งล้วนเสียชีวิตและทำให้ครอบครัวพินาศเป็นอุทาหรณ์ ก็เหมือนรถหลังระวังตามรถหน้า จึงเพิ่มบุญวาสนาและเพิ่มอายุขัยได้ เหมือนได้กินยาเซียนอายุยืนไม่แก่
ครั้งก่อนสำแดงผ่านเฟยหลวน สงสัยเชื่อปะปน
‘ครั้งก่อน’ คือวันวาน กล่าวคือแต่ก่อนมีคนตั้งหอหลวน อาศัยพู่กันหลวนเคลื่อนไหวประทานคำประกาศ สำแดงแก่ชาวโลก แต่น่าเสียดายที่ผู้คนทั้งสงสัยทั้งเชื่อ ผู้เชื่อน้อย ผู้ไม่เชื่อมาก
จึงมีภัยพิบัติมาถี่ อาวุธศึกวุ่นวาย ฟ้าดินกลับด้าน ประชานับล้านรับเคราะห์
‘ภัยพิบัติ’ หมายถึงภัยน้ำ ไฟ โรคระบาด และต่าง ๆ ‘มาถี่’ คือมาบ่อย ยังมีภัยดาบศึกรบกวนใต้หล้า ทำให้ฟ้าดินกลับด้าน ผู้คนนับล้านสิบล้านต่างรับเคราะห์เสียหาย จะไม่น่าอนาถได้หรือ ‘จ้าว’ ในที่นี้คือหนึ่งล้าน ‘ทิ้งไว้’ คือฝากไว้ หมายถึงทิ้งภัยอันตรายแก่ราษฎร
โคมเทียนสว่างไสว ทุกแห่งตั้งแท่นแผ่คำสอน เมืองหมู่บ้านกระตือรือร้น แต่ละกลุ่มสวดขอขมากราบคัมภีร์
‘สว่างไสว’ คือแสงโคมเทียน ‘ตั้งแท่น’ คือตั้งแท่นหลวน ‘แผ่คำสอน’ คืออธิบายหลักการกล่อมเกลาคน กล่าวคือเพราะภัยพิบัติมาซ้ำ ไม่ว่าคนเมืองหรือชนบทต่างกระตือรือร้นออกเงิน ตั้งแท่นประกอบพิธี เพื่อขอให้กู้ภัยพิบัติกลับ
ก็เพียงแกะหายแล้วซ่อมคอก เพื่อกู้พระประสงค์ฟ้า
การตั้งแท่นแผ่คำสอนเพียงเพื่อขอเปลี่ยนพระประสงค์ฟ้า ก็เหมือนบ้านเลี้ยงแกะ เมื่อแกะหายจึงซ่อมคอกภายหลัง ทำหน้าที่ของมนุษย์ให้เต็มที่เท่านั้น