ในนรกของเรา พระกายนิรมิตของพระกษิติครรภโพธิสัตว์ยิ่งมีมากขึ้นไปอีก ครั้งก่อนเจ้าเคยเยี่ยมชมหอธรรมสภาหมิงกวงชูจ่วน พระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงแสดงธรรมในนรกวันละสามครั้ง เช้า กลางวัน และเย็น เมื่อดวงวิญญาณผู้มีบาปได้ฟังธรรม รากแห่งกุศลก็แตกหน่อ และอาศัยการแตกหน่อของรากแห่งกุศลนั้น จิตจึงเกิดความสำนึกผิด ทันทีที่สำนึกผิด พระกษิติครรภโพธิสัตว์ก็ทรงส่งดวงวิญญาณนั้นให้พ้นจากนรก มีกรณีหนึ่งคือ หากดวงวิญญาณผู้มีบาปมีบุญวาสนาเพียงพอ พระกษิติครรภโพธิสัตว์จะทรงเนรมิตพระกายแยกองค์หนึ่งอยู่ข้างดวงวิญญาณผู้มีบาปเพื่อโปรดชี้นำ นี่เป็นวิธีหนึ่งที่พระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงใช้ช่วยโปรดสรรพสัตว์ในนรก แต่ละวันทรงช่วยดวงวิญญาณผู้มีบาปนับไม่ถ้วนให้พ้นจากนรกได้สำเร็จ หากสรรพสัตว์ผู้ทุกข์ยากในนรกไม่ได้รับการช่วยโปรดจากพระกษิติครรภโพธิสัตว์ เกรงว่าจำนวนจะต้องเพิ่มขึ้นอีกไม่รู้กี่เท่า
อีกกรณีหนึ่งคือ พระกษิติครรภโพธิสัตว์จะทรงจัดการช่วยเหลือญาติผู้ล่วงลับตามระดับความกตัญญูของลูกหลานด้วย กล่าวคือ เมื่อลูกหลานในโลกมนุษย์สวด‘พระสูตรพระกษิติครรภโพธิสัตว์’ ระลึกพระนามพระกษิติครรภโพธิสัตว์ แสดงความเคารพพระพุทธเจ้า กราบพระพุทธเจ้า ถวายเครื่องบูชาแด่พระพุทธเจ้า ปล่อยสัตว์ พิมพ์พระสูตรและหนังสือสอนความดีเพื่อชักนำชาวโลก ช่วยเหลือผู้ไร้ที่พึ่ง ผู้เป็นม่าย และคนยากจน ตลอดจนกระทำทุกสิ่งที่นำผู้คนไปสู่ความดี ทำความดีและสั่งสมคุณธรรม แล้วอุทิศพลังบุญกุศลนี้ให้แก่บรรพบุรุษในนรก พระโพธิสัตว์ก็จะทรงจัดการช่วยดวงวิญญาณผู้มีบาปประเภทนี้ให้พ้นจากนรก
พระกษิติครรภโพธิสัตว์ยังทรงพิจารณาด้วยว่า ตัวดวงวิญญาณผู้มีบาปนั้นมีเหตุปัจจัยพร้อมที่จะได้รับการช่วยโปรดหรือไม่ ดวงวิญญาณผู้มีบาปบางตนไม่มีญาติหรือลูกหลานช่วยทำความดีอุทิศเพื่อให้พ้นทุกข์ แต่ในอดีตชาติ ดวงวิญญาณนั้นมีเหตุปัจจัยแห่งรากกุศลและบุญวาสนาอยู่บ้าง เช่น นักบวชจำนวนมาก แม้จะละเมิดศีลจนตกนรก แต่ก็เคยมีช่วงเวลาที่รักษาศีลอย่างบริสุทธิ์และทำความดี บางตนเคยมีชั่วขณะจิตหนึ่งในอดีตชาติที่เงยหน้าชื่นชมด้วยความเคารพ หรือเคยสงบใจฟังอยู่ชั่วขณะโดยมิได้ตั้งใจเป็นพิเศษ หรือเคยระลึกพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของพระกษิติครรภโพธิสัตว์ พระโพธิสัตว์ก็จะเสด็จมาช่วยโปรดสรรพสัตว์ประเภทนี้โดยไม่ต้องมีผู้ทูลเชิญ”
ฉันกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้น วันนี้ไปเยี่ยมชมนรกอเวจีที่ทุกคนได้ยินชื่อแล้วก็หวาดกลัวกันเถิดค่ะ! ไม่ทราบว่าวันนี้พระกษิติครรภโพธิสัตว์จะเสด็จไปนรกอเวจีหรือไม่?”
ตุลาการแห่งปรโลกกล่าวว่า “พระกษิติครรภโพธิสัตว์เสด็จไปนรกทุกแห่ง อาอวี้ยังไม่เคยเยี่ยมชมนรกอเวจี เช่นนั้นก็ตามข้ามาเถิด!”
ต้องผ่านทางเดินบางส่วนจึงจะไปถึงนรกอเวจี ตลอดทางได้ยินเสียงคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวดนานัปการไม่ขาดสาย ภายในนรกเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ความหวาดกลัว และความทุกข์ทรมานอย่างสุดขีด ตอนนี้เข้าใจแล้วว่า เหตุใดก่อนที่ฉันจะเขียน‘กฎแห่งปรโลกอันไร้ปรานี’ พระโพธิสัตว์จึงทรงให้ฉันตั้งใจพากเพียรปฏิบัติธรรม เพราะผู้ที่มีกำลังสมาธิน้อยสักหน่อยก็จะถูกสนามแม่เหล็กด้านลบอันรุนแรงของนรก64ท่วมทับ ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่มนุษย์ควรมาเลยจริง ๆ ขอให้สรรพสัตว์ผู้ทุกข์ยากในนรกได้หลุดพ้นไปสู่ภพภูมิที่สูงขึ้นโดยเร็ว! หากมิได้มีพุทธานุภาพโอบล้อมและคุ้มครองไว้ไม่ให้ถูกท่วมทับ ก็คงต้องสูญเสียพลังชีวิตไปกว่าครึ่ง สำนึกในพระคุณแห่งพุทธานุภาพที่คุ้มครอง! ฉันจะต้องทำงานนี้ให้ดีเพื่อตอบแทนพระคุณของพระพุทธเจ้า!
ขณะนั้นเอง หัวใจฉันเริ่มเต้นเร็วขึ้น! มีเสียงที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งดังมา ที่นี่ดูร้างไร้ผู้คน สภาพเรียบง่ายและไม่ประณีตเอาเสียเลย ไม่เหมือนนรกแห่งการประพฤติผิดในกามซึ่งค่อนข้างทันสมัย นรกแห่งนี้นับว่ามีประตูซ้อนหลายชั้นปิดล็อกแน่นหนา โอ้โฮ! อุณหภูมิสูงมาก! รู้สึกร้อนเหลือเกิน!
ตุลาการแห่งปรโลกกล่าวว่า “ดวงวิญญาณผู้มีบาปที่นี่มีแต่เข้า ไม่มีออก ผู้ที่มาถึงนรกแห่งนี้ล้วนเป็นดวงวิญญาณที่ก่อความชั่วจนเต็มเปี่ยม แมกมาใต้ดินภายในนั้นมีอุณหภูมิเกินหนึ่งพันองศา นับได้ว่าเป็นการลงทัณฑ์ขั้นรุนแรงที่สุดในนรกของเรา!”
โอ้โฮ! หนึ่งพันองศาหรือ? น่ากลัวเหลือเกิน! เพื่อเขียน‘กฎแห่งปรโลกอันไร้ปรานี’ ต้องรวบรวมความกล้ามองดูสักหน่อย! ด้วยพุทธานุภาพที่คุ้มครอง ฉันจึงมองเข้าไปในนรกอเวจีผ่านหน้าต่างเหล็กเล็ก ๆ บานหนึ่งได้ นรกแห่งนี้ไม่ใหญ่นัก รูปร่างภายนอกคล้ายจมูกคนอยู่บ้าง ภายในเป็นโพรงมืด โพรงมืดนี้ทอดลงไปถึงแมกมาใต้ดิน แมกมาเหล่านั้นกำลังคุกรุ่นเป็นควัน ดูร้อนแรงอย่างหาที่เปรียบมิได้ ดวงวิญญาณผู้มีบาปถูกแมกมาที่คุกรุ่นเป็นควันต้มจนสุกทั่วแล้วเหวี่ยงขึ้นมา ที่ว่าเหวี่ยงขึ้นมา มิใช่เหวี่ยงไปที่อื่น แต่เหวี่ยงขึ้นไปให้ถูกควันร้อนจัดที่พวยพุ่งจากแมกมารมเผา ร่างวิญญาณยังไม่ทันฟื้นคืนสภาพ ยังคงคร่ำครวญกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างสุดขีด ก็ถูกแมกมาร้อนจัดดูดกลับเข้าไปลงทัณฑ์อีกครั้ง ขณะนั้นร่างวิญญาณก็ส่งเสียงร้องโหยหวนอีกครั้ง นรกอเวจีเป็นการวนเวียนรับทุกข์จากบาปอย่างไม่ขาดช่วงเช่นนี้ ช่างสาหัสอย่างหาที่เปรียบมิได้จริง ๆ!
เมื่อครู่ยังทั้งมืดทั้งร้อน เหตุใดจู่ ๆ จึงมีความรู้สึกเย็นสบายอย่างยิ่งมาถึง? พอเงยหน้ามอง ก็พบว่าพระกษิติครรภโพธิสัตว์ผู้เป็นที่เคารพได้เสด็จมาด้วยพระเมตตาแล้ว ขอน้อมกราบพระกษิติครรภโพธิสัตว์! วันนี้พระกษิติครรภโพธิสัตว์มิได้ทรงปรากฏในปางเมตตา แต่ทรงเป็นพระกษิติครรภโพธิสัตว์ปางพิโรธในอิริยาบถยืน พระรัศมีเบื้องหลังเป็นวงกลมใหญ่สีเหลืองทอง พระบาทเหยียบบนดอกบัวสีเขียวอมฟ้า ใต้ดอกบัวสีเขียวอมฟ้ามีเปลวไฟลุกโชน แต่เปลวไฟชนิดนี้ไม่ทำให้รู้สึกร้อนอบอ้าว กลับทำให้รู้สึกว่าความคิดหลงผิดถูกขจัดออกไปด้วย แก้วมณีที่พระโพธิสัตว์ทรงถือในพระหัตถ์ซ้ายมีสีแดงเพลิง ส่วนยอดคทาขักขระทองในพระหัตถ์ขวามีดอกบัวแดงเพิ่มมาอีกหนึ่งดอก วันนี้พระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงเปี่ยมด้วยอานุภาพปราบมาร เพียงมองก็ทำให้ไม่กล้าเกิดความคิดหลงผิดใด ๆ ในใจ รู้สึกเคารพอย่างสำรวมและยำเกรงเมื่อได้เห็น นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นพระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงเคร่งขรึมถึงเพียงนี้ ส่วนพระธรรมาจารย์เต้าหมิงกับผู้พิทักษ์ธรรมหมิ่นกงมิได้แตกต่างไปมากนัก พระธรรมาจารย์เต้าหมิงปรากฏในรูปลักษณ์ภิกษุอันสง่างาม ไขว้มือทั้งสองทำมุทราปราบมาร ผู้พิทักษ์ธรรมหมิ่นกงยืนประนมมือข้างพระโพธิสัตว์ ส่วนตี้ทิงผู้เป็นพาหนะ วันนี้กลับมีร่างกายใหญ่ขึ้น และปรากฏในรูปลักษณ์พิโรธเช่นกัน