ทันใดนั้นมีเจ้าหน้าที่ปรโลกผู้หนึ่งเข้ามารายงานว่า ที่โถงพิพากษามีเรื่องให้ตุลาการแห่งปรโลกไปจัดการ ตุลาการแห่งปรโลกจึงบอกให้ฉันเยี่ยมชมด้วยตนเอง หากมีข้อสงสัยก็ทูลถามพระกษิติครรภโพธิสัตว์ได้ ฉันประนมมือคำนับขอบคุณตุลาการแห่งปรโลกด้วยความสำนึกในบุญคุณ!
ขณะนั้นพระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงส่งสัญญาณให้ฉันบินขึ้นไป อีกครู่หนึ่งจะเปิดประตูนรกอเวจี ทรงเป็นห่วงว่าแมกมาร้อนจัดจะทำร้ายฉัน ฉันจึงอาศัยอานุภาพของพระกษิติครรภโพธิสัตว์ลอยขึ้นไปอยู่ต่ำกว่าพระองค์ ยืนอยู่กลางอากาศ ขณะนั้นผู้พิทักษ์ธรรมหมิ่นกงลงไปยังหน้าประตูเหล็กหลายชั้นของนรกอเวจี ยมทูตสองตนเปิดประตูออกมา แล้วรีบปิดอย่างระมัดระวังทันที พวกเขาบอกว่าเกรงแมกมาจะกระเด็นถูกตัวผู้พิทักษ์ธรรมหมิ่นกง ผู้พิทักษ์ธรรมหมิ่นกงกล่าวว่า เจ้าแห่งปรโลกมีพระบัญชา อนุญาตให้ปล่อยดวงวิญญาณผู้มีบาปออกมาสองสามตน เพื่อเป็นกรณีตัวอย่างให้อาอวี้ใช้ประกอบการเขียน พระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงสั่งให้นำดวงวิญญาณผู้มีบาปออกมาสามตน ทั้งที่ตามปกตินรกอเวจีไม่สามารถปล่อยดวงวิญญาณผู้มีบาปออกมาได้แม้แต่ตนเดียว ยมทูตจึงกลับเข้าไปนำดวงวิญญาณผู้มีบาปสามตนออกมา ดวงวิญญาณทั้งสามออกมาแล้ว เป็นวิญญาณชายสองตนกับวิญญาณหญิงหนึ่งตน พวกเขาทุกข์ทรมานจนยืนไม่ไหว ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลย ทั่วร่างเปื้อนโคลน เน่าเปื่อยจนดูไม่ออก น่าเวทนาอย่างยิ่ง ฉันเห็นแล้วอยากร้องไห้ออกมา!
ขณะนั้นเอง พระธรรมาจารย์เต้าหมิงรับแก้วมณีสีแดงจากพระหัตถ์ของพระกษิติครรภโพธิสัตว์ แล้วเริ่มสวดมนตร์ แก้วมณีของพระโพธิสัตว์เปล่งแสงเจิดจ้า ส่องทั่วนรกอเวจี นรกอเวจีทั้งหมดพลันเย็นสบายและเงียบสงบอย่างยิ่ง ไม่มีเสียงทุกข์ทรมานอีก แมกมาก็ไม่ร้อนแล้ว ความตึงเครียดของฉันหายไปทั้งหมดเช่นกัน ตามมาด้วยความรู้สึกผ่อนคลายที่มั่นคงและอบอุ่นคุ้นเคย เมื่อตั้งใจฟัง จึงรู้ว่าเป็นธารณีของพระกษิติครรภโพธิสัตว์ ฉันชอบบทมนตร์นี้มาก พระอาจารย์สวดอยู่ครู่หนึ่ง ดวงวิญญาณผู้มีบาปทั้งสามก็เริ่มค่อย ๆ กลับมารับรู้และรู้สึกตัว วิญญาณชายเริ่มคุกเข่าบนพื้นได้แล้ว
พระกษิติครรภโพธิสัตว์ตรัสว่า “ซ่างกวนอวี้ฮวาผู้เป็นคนในโลกมนุษย์จะเขียนหนังสือสอนความดี‘กฎแห่งปรโลกอันไร้ปรานี’ตามที่ปรโลกกำหนด เพื่อชักนำชาวโลกให้ละทางผิดกลับสู่ทางชอบ บัดนี้จงบอกอาอวี้ว่า เจ้ามาถึงนรกอเวจีได้อย่างไร เมื่อยังมีชีวิตได้ทำผิดเรื่องใดไว้?” วิญญาณชายร้องไห้อย่างหนัก น้ำตาไหลพลางกล่าวว่า เมื่อยังมีชีวิต เขามุ่งค้นคว้าและผลิตยาปลุกกำหนัดเพื่อการประพฤติผิดในกามโดยเฉพาะ ทั้งยังจัดทำหนังสือลามกและแผ่นดิสก์เกี่ยวกับการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองบางส่วนด้วยตนเอง เมื่อยังมีชีวิตหาเงินได้มาก ตลอดชีวิตทำผิดเพียงเรื่องเหล่านี้ บัดนี้รู้แล้วว่าผิด จึงวอนขอให้พระโพธิสัตว์ช่วยชีวิต พระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงสั่งสอนวิญญาณชายว่า “ยาปลุกกำหนัดเพื่อการประพฤติผิดในกาม ตลอดจนหนังสือและแผ่นดิสก์ลามก ทำลายจิตใจอันดีงามของผู้คน โดยเฉพาะแผ่นดิสก์เกี่ยวกับการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง ทำให้จิตใจของเด็กชายที่มีร่างกายเป็นหยางบริสุทธิ์หวั่นไหว หากติดนิสัยชั่วนี้ นับแต่นั้นก็จะก้าวสู่หนทางนรกที่ทำร้ายร่างกายและชีวิต ทั้งตัดขาดชีวิตแห่งปัญญา65 กฎแห่งปรโลกไม่อภัยให้แก่สิ่งนี้ เจ้าจะออกจากนรกได้ก็ต่อเมื่อสิ่งลามกที่เจ้าผลิตไว้ในโลกมนุษย์สูญสิ้นไปทั้งหมดแล้วเท่านั้น” เมื่อพระโพธิสัตว์ทรงสั่งสอนจบ วิญญาณชายผู้มีบาปก็ถูกผลักกลับเข้าไปทันที
ถึงคราววิญญาณหญิง วิญญาณหญิงกล่าวว่า “เมื่อยังมีชีวิต ฉันมีหน้าตาสวยงาม การศึกษาสูง และพูดจาเก่ง แต่มีความโลภและความเย่อหยิ่งหนักหนา มีความริษยารุนแรง แม้แต่งงานแล้วก็ยังดูถูกสามี และไม่กตัญญูต่อพ่อแม่ของสามี มักพูดจาร้ายใส่ ใช้ถ้อยคำเสียดสีโหดร้าย ฉันใช้ความงามของตนลอบมีความสัมพันธ์นอกสมรสกับหลายคน ใช้วาจาอย่างมีชั้นเชิงให้อีกฝ่ายมอบเงินทั้งหมดแก่ฉัน จากนั้นทำให้อีกฝ่ายรู้สึกด้อยค่าจนโกรธแค้นตาย คิดว่าตนฉลาดและไม่มีใครรู้ ชาย 3 คนที่ถูกฉันทำให้โกรธแค้นตาย เมื่อสิ้นอายุขัยก็ไปร้องเรียนต่อพญายมราช พญายมราชสั่งให้ทั้ง 3 คนขึ้นมายังโลกมนุษย์ คร่าดวงวิญญาณของฉันลงนรกเพื่อรับโทษ ก่อนมาถึงนรกอเวจี ฉันได้รับโทษนานาชนิดในนรกอื่นมาแล้ว ขอพระโพธิสัตว์ทรงช่วยฉันออกไปด้วย เมื่อออกไปแล้ว ฉันจะกลับตัวเป็นคนใหม่อย่างแน่นอน จะไม่หลอกลวงใครอีก”
พระกษิติครรภโพธิสัตว์ตรัสว่า “การที่เจ้ามีใบหน้างดงามได้สัดส่วน เป็นผลกรรมจากการที่เคยถวายดอกไม้เบื้องพระพุทธเจ้าด้วยความจริงใจอย่างยิ่งในอดีตชาติ การพูดจาเก่งและมีปัญญา เป็นผลกรรมจากการอ่านพระสูตรและฟังธรรมในอดีตชาติ แต่ความเย่อหยิ่งของเจ้ากลับทำให้ชีวิตของเจ้าดิ่งลงตรง ๆ เจ้าต้องสำนึกผิดและใคร่ครวญอย่างลึกซึ้งถึงความยิ่งใหญ่ไพศาลของพระคุณทั้งสี่66 จงตั้งใจสำนึกผิดอยู่ในนรกอเวจีแห่งนี้เถิด!” พระกษิติครรภโพธิสัตว์เพิ่งตรัสจบ วิญญาณหญิงตนนี้ก็ถูกยมทูตใช้ง่ามแทงส่งกลับเข้าไป ได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องโหยหวนอย่างสาหัสหนึ่งครั้ง
ต่อมาเป็นวิญญาณชายอีกตน วิญญาณชายตนนี้กล่าวว่า เมื่อยังมีชีวิต เขาผลิตวัตถุดิบยาปลอมขายเอง ทั้งยังขายสุราปลอม และลักลอบค้าอาวุธ เมื่อหาเงินได้มากแล้วก็ขยายบริษัทใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ยังใส่ร้ายทำลายชื่อเสียงผู้อื่นเพื่อให้บริษัทของตนเป็นที่รู้จักมากขึ้น หลังมาถึงนรกจึงรู้ว่าทำผิด แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว!
วิญญาณชายกล่าวว่า “พระโพธิสัตว์ โปรดช่วยข้าออกไปด้วย ขอร้องเถิด ที่นี่ทุกข์ทรมานเหลือเกิน! แม้ให้เป็นสุนัขอีกตัวข้างพระองค์ก็ยอม ข้าสามารถเดินตามหลังสุนัขตัวนี้ของพระองค์ เป็นสุนัขตัวน้อยข้างพระองค์ที่ยอมเหน็ดเหนื่อยโดยไม่ปริปากบ่น พระโพธิสัตว์ โปรดช่วยข้าออกไปเถิด!”
พระกษิติครรภโพธิสัตว์ทรงสั่งสอนว่า “การขายวัตถุดิบยาปลอมและค้าอาวุธทำร้ายชีวิตผู้คนอย่างร้ายแรง แม้แต่กฎหมายโลกมนุษย์ก็ห้ามอย่างเข้มงวด กฎแห่งปรโลกยิ่งลงโทษหนักกว่า เมื่อสิ้นอายุขัยต้องถูกส่งลงนรกอเวจี ไม่ได้หลุดพ้นไปสู่ภพภูมิที่สูงขึ้นตลอดไป เจ้าจำเป็นต้องตั้งใจสำนึกผิดในนรกอเวจี! ผู้ที่อยู่ข้างกายเรานี้มิใช่สุนัข เขาชื่อตี้ทิง ตี้ทิงผู้นี้มีการปฏิบัติธรรม เขาเกิดจากการเนรมิตด้วยจิตเดิมแท้ของเรา มิใช่สัตว์ที่มาจากการเวียนว่ายตายเกิดในหกภูมิ”
“กราบทูลพระกษิติครรภโพธิสัตว์ อาอวี้ขอพูดคุยกับตี้ทิงได้ไหมเจ้าคะ?”