พระอมิตาภพุทธะ! อาอวี้ประนมมือคารวะตุลาการแห่งปรโลก!
“ท่านตุลาการ! วันนี้อยากถามว่าการทิ้งขว้างอาหารมีผลกรรมอย่างไรคะ?”
ตุลาการแห่งปรโลกกล่าวว่า “การทิ้งขว้างอาหารย่อมทำให้ตกไปรับผลกรรมในนรก เมื่อทุกคนกินอาหารคำใดก็ตาม ต้องกินด้วยใจสำนึกคุณและละอายต่อความบกพร่องของตน ต้องขอบคุณฟ้าดินที่หล่อเลี้ยงให้อาหารเกิด ขอบคุณชาวนาที่เหนื่อยยาก ขอบคุณพ่อแม่ที่เลี้ยงดู และขอบคุณบุญวาสนาด้านอาหารที่ตนเคยสะสมในอดีตชาติ มนุษย์มีชีวิตอยู่ได้ด้วยอาหาร อากาศ น้ำ และแสงแดด สิ่งเหล่านี้เป็นเหตุปัจจัยภายนอก หากไม่มีเหตุปัจจัยภายนอกที่เกี่ยวข้องเหล่านี้ โลกมนุษย์ก็ไม่มีอาหารดี ดังนั้นก่อนอื่นต้องขอบคุณฟ้าดิน หากไม่มีแสงแดดอากาศจากธรรมชาติและการหล่อเลี้ยงของผืนดิน ธัญพืชอาหารจะมาจากไหน? เมื่อเงื่อนไขพื้นฐานพร้อม ธัญพืชยังต้องผ่านความเหนื่อยยากของชาวนา ทั้งไถพรวน หว่านเมล็ด ให้น้ำ เก็บเกี่ยว บรรจุ และขั้นตอนต่าง ๆ หว่านในฤดูใบไม้ผลิ เก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วง ผ่านสามฤดูคือใบไม้ผลิ ร้อน และใบไม้ร่วง ดั่งคำว่า ‘พรวนข้าวใต้ตะวันเที่ยง เหงื่อหยดลงดินใต้ต้นข้าว ใครเล่ารู้อาหารในจาน ทุกเม็ดล้วนผ่านความเหนื่อยยาก!’ ชาวนาตากแดดตากฝนเหนื่อยเพียงใด ค่อย ๆ เอาใจใส่เพาะปลูกอาหารออกมา เราจึงต้องขอบคุณความเหนื่อยยากของชาวนา!109
ทุกคนมาปฏิสนธิเป็นมนุษย์ในโลกด้วยเชื้อจากบิดาและเลือดจากมารดา ทุกคนเมื่อเล็กยื่นแขนเมื่อมีคนสวมเสื้อให้ อ้าปากเมื่อมีคนป้อนข้าว เราจึงต้องสำนึกในพระคุณเลี้ยงดูของพ่อแม่ อีกทั้งต้องถนอมบุญวาสนาที่ตนค่อย ๆ สั่งสมด้วยการให้ทาน รักษาศีล และทำดีในอดีตชาติ ผู้มีบุญวาสนาไม่พอ เช่นผู้คนในแอฟริกา เอธิโอเปีย คองโก พื้นที่ห่างไกลล้าหลังและประชากรเบาบางของจีน ตลอดจนประเทศยากจนอื่น ๆ ขาดแคลนอาหารรุนแรง ผู้ใหญ่และเด็กมากมายอดตาย หรือหิวจนผอมเหลือง ขาดสารอาหารอย่างหนัก ต้องรอให้ผู้อื่นช่วย บางครั้งยังไม่ทันได้รับความช่วยเหลือก็อดตายเสียแล้ว!110111
ทุกคนเมื่อเกิดเป็นมนุษย์ จำนวนที่กินและนุ่งห่ม ความสูงเตี้ยอ้วนผอม ฐานะสูงต่ำ ภัยพิบัติ ทรัพย์สิน เวลาสิ้นอายุขัย และอื่น ๆ ล้วนกำหนดไว้แล้ว ดังนั้นอาหารทุกคำที่เรากิน ก็หมายถึงได้ใช้บุญวาสนาที่กำหนดในชะตาชีวิตนี้ และในชีวิตที่เหลือก็มีโอกาสเสวยบุญวาสนาน้อยลงอีกหนึ่งครั้ง มนุษย์ธรรมดาไม่อาจฝ่ากรรมที่ให้ผลแน่นอนนี้ได้ มีเพียงคนสองประเภทที่ส่งผลเปลี่ยนมันได้ คือคนดีอย่างยิ่งและคนชั่วอย่างยิ่ง112
คนดีอย่างยิ่งแบ่งเป็นสองประเภท ประเภทหนึ่งคือพระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์ผู้ทรงกรุณากลับมาตามปณิธาน เป็นพระอริยบุคคลที่โปรดสรรพสัตว์ในโลกมนุษย์ พระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์เสด็จมาไปได้อย่างอิสระ ไม่ถูกกรรมที่ให้ผลแน่นอนผูกมัด บางครั้งพระอริยบุคคลจงใจแสดงความทุกข์ต่าง ๆ เพื่อแสดงธรรมด้วยตนเองและโปรดผู้คนที่มีบุญสัมพันธ์ให้มากขึ้น ที่จริงสิ่งเหล่านั้นไม่อาจผูกจิตของพระอริยบุคคลได้เลย มีแต่ปุถุชนที่ถูกกามคุณห้าและสภาวะแห่งกิเลสในโลกมนุษย์ลวงให้หลง อีกประเภทหนึ่งเป็นปุถุชนธรรมดา แต่มีมหาเมตตามหากรุณาจิต กำลังสั่งสมบุญวาสนาใหญ่และคุณงามความดีที่ไม่ประกาศให้ใครรู้ ผู้ทำดีเช่นนี้ก็ฝ่าโซ่ตรวนแห่งชะตาชีวิตและขึ้นสูงโดยตรงได้ ส่วนอีกประเภทคือคนชั่วอย่างยิ่ง เพราะกรรมชั่วหนักมากก็ดิ่งตรงลงนรกเช่นกัน ดังนั้นต้องกินอาหารต่าง ๆ ด้วยใจละอายต่อความบกพร่องของตน อาหารเพียงบำรุงรูปกาย รูปกายเป็นเครื่องมือช่วยเราปฏิบัติมรรค อย่าให้ความสำคัญกับอาหารเกินไปจนตกเป็นทาสอาหารรสเลิศ ถูกอาหารพัดพา ทั้งอย่าทิ้งขว้างอาหาร คือเหยียบย่ำคุณค่าธัญพืช
แต่ก่อนปรโลกมีนรกหิวโหยขนาดเล็ก ผู้ตกลงมารับโทษล้วนเคยเป็นเศรษฐีบ้านใหญ่ที่มีบุญวาสนาค่อนข้างดีในโลกมนุษย์ หรือภรรยาเศรษฐี หรือคนค้าขาย เพราะมีบุญวาสนาดีจึงทิ้งขว้างธัญพืชอาหารตามใจ เมื่อสิ้นอายุขัยก็ตกนรกหิวโหย หรือผู้มีเงินแต่ไม่ยอมให้ทานแก่ขอทานและคนจน เมื่อสิ้นอายุขัยก็ตกนรกหิวโหยรับโทษเช่นกัน ให้วิญญาณผู้มีบาปทนทุกข์จากความหิวอย่างเต็มที่จนรู้คุณค่าธัญพืชอาหาร และขจัดความโลภตระหนี่ แต่ก่อนระยะโทษนรกหิวโหยสั้นมาก เริ่มที่ 3 ปี นานที่สุด 50 ปี แต่คนตกมีไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นคนร่ำรวยสูงอายุ
ปัจจุบันทางใต้ของปรโลกมีเขตนรกจิตวิญญาณ ในเขตนี้มีมหานรกชื่อ ‘ธัญพืชทั้งห้าอุดมสมบูรณ์’ ผู้ที่อยู่ในนรกธัญพืชทั้งห้าอุดมสมบูรณ์ส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่มสาว อาหารที่ทิ้งขว้างมีทุกอย่าง สะสมมากดั่งเทือกเขาต่อเนื่องไม่ขาด แต่ก่อนทิ้งขว้างอาหาร เมื่อสิ้นอายุขัยกฎปรโลกจะพิพากษาให้รับโทษหิวโหย บัดนี้สรรพสัตว์ที่ทิ้งขว้างอาหาร เมื่อสิ้นอายุขัยจะรับผลในนรกธัญพืชทั้งห้าอุดมสมบูรณ์ อาหารใด ๆ ที่ทิ้งขว้างในโลกมนุษย์จะถูกเทพผู้เกิดมาพร้อมบันทึกไว้ทั้งหมด เมื่อสิ้นอายุขัยมาถึงนรกนี้ ต้องกินอาหารที่ตนทิ้งขว้างขณะมีชีวิตให้หมดทีละอย่าง ในโลกมนุษย์มีคนหนุ่มสาวมากมายชอบซื้ออาหารมากมายไม่หยุด กินไม่หมดก็ทิ้ง กฎปรโลกจะให้วิญญาณผู้มีบาปรู้ด้วยโทษว่า หากกินไม่หมดก็อย่าซื้อมาทิ้งขว้าง เมื่อซื้อแล้วก็เป็นบุญวาสนาของเจ้า ต้องกินให้หมด อาอวี้ ตามข้ามา ตอนนี้จะพาไปเยี่ยมชม”
ได้กลิ่นเปรี้ยว กลิ่นอาหารเหม็น กลิ่นอาเจียน และได้ยินเสียงอาเจียนกับไอแล้ว เห็นอักษรใหญ่คำว่า “นรกธัญพืชทั้งห้าอุดมสมบูรณ์” นรกนี้ก็ใหญ่เหลือเกิน! ข้างในธัญพืชอุดมสมบูรณ์จริง ๆ อาหารมากจนมองไม่สุดในคราวเดียว เป็นภูเขาเป็นหุบเขา น่าตกใจอย่างยิ่ง! มีข้าวกับข้าว ขนมปังกรอบ และอื่น ๆ นับไม่ถ้วน ทั้งห่อใหญ่ห่อเล็ก อาหารสารพัดมากมายเหลือเกินจนแจกแจงไม่หมด ยังมีน้ำและเครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุเป็นถัง ๆ
ตุลาการแห่งปรโลกบอกว่า วิญญาณผู้มีบาปแต่ละตนมีพื้นที่อาหารส่วนตัวหนึ่งผืน ภายในล้วนเป็นอาหารที่ตนทิ้งขว้างขณะมีชีวิต ไม่มีผิดพลาดแม้แต่น้อย ฉันเห็นคนหนุ่มสาวมากมายในนรกธัญพืชทั้งห้าอุดมสมบูรณ์ ท่านบอกว่า นอกจากถูกพิพากษามานรกนี้ พวกเขายังมีความผิดอื่น เช่นประพฤติผิดในกามด้วย